- دیباچه 1
- اشاره 4
- طَیّب 4
- اشاره 4
- حلال 6
- خَبیث 7
- طعام 8
- اشاره 16
- فوائد تغذیه و اخلاق 18
- اهمیت تغذیه و اخلاق 20
- رابطه اخلاق و طب 22
- اشاره 25
- 1. ترکیب انسان از روح و بدن 25
- 2. اصالت روح 26
- 3. تأثیرگذاری روح و بدن بر یکدیگر 27
- 4. اعتدال ( میانه روی) 31
- 5. تغییرپذیری اخلاق 39
- 6. تأثیر و تأثر (اثرگذاری و اثرپذیری) 47
- اشاره 58
- 1. فرزند و نسل 65
- 2. تأثیر غذای زن باردار در جنین 68
- 5. میوه «به»، شجاعت و اندوه 72
- 7. انگور و اندوه 74
- 8. گوشت و بداخلاقی 75
- 9. گوشت دُرّاج و خشم 76
- 11. گلابی جلا دهنده قلب 77
- 13. کدو و شادی 78
- 14. عسل جلا دهند قلب و شادی آور 79
- 15. سِدر، اندوه و وسوسه شیطان 80
- 16. عدس و رقت قلب 81
- 17.مویز و اندوه 82
- 19. تَلبینه و غم 84
- 20. تُرنج و دل نورانی 84
- 22. روغن زیتون و اخلاق نیکو 85
- 24. پُرخوری، قساوت قلب و خوابیدن فکر 86
- 26. غذای حرام و عدم درک حقایق 88
- 25. خوراک کم و اندیشه پاک 88
- 27. غذای پاک و دعای مستجاب 89
- 29. درد بی درمان 90
- اشاره 91
- تأثیر صفات اخلاقی بر بدن 91
- 4. عجله 94
در انسان: «وَ الطَّیِّباتُ لِلطَّیِّبینَ وَ الطَّیِّبُونَ لِلطَّیِّباتِ»(1) در زندگی: «وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیاهً طَیِّبَهً وَ لَنَجْزِیَنَّهُم».(2)
آیت الله مکارم چنین می نویسد:
«طَیِّب» به چیزهایی گفته می شود که با طبع آدمی موافق باشد و در قرآن به بسیاری از موضوعات، اطلاق شده است، (اَلْبَلَدُ الطَّیِّب - مساکن طیّبه - ریح طیّب - حیاه طیّبه و...) و هر چیز پاکیزه را نیز «طیّب» می گویند؛ زیرا طبع آدمی ذاتاً از اشیاء ناپاک متنفر است.(3)
حلال
راغب اصفهانی در بیان معنای «حلال» می نویسد:«اصل آن از حلّ به معنای باز کردن و گشودن گره است».(4)
قطب راوندی می گوید:
«حلال به معنی کار جایز می باشد به این معنی که آن کار رها بوده و منعی متوجه آن نیست».(5)
قرشی در «قاموس القرآن» می نویسد:
1- . نور/26. «ما طابَ لَکُمْ مِنَ النِّساءِ». نساء/3.
2- . نحل/97.
3- . مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج 4، ص 327.
4- . راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات الفاظ القرآن.
5- . قطب الدین راوندی، فقه القرآن.