آداب طب و پزشکی در اسلام ترجمه آداب الطیبه فی الاسلام صفحه 117

مریض در برانگیختن اطمینان در خودش احتیاج دارد تا بر مرض غلبه پیدا کند و در مقابل عوارض مرض که چاره ای از آن نیست و برای دفع آن عوارض از نفس مریض راهی نیست ، مقاومت نماید و شاید همین موضوع پرده بر می دارد برای ما آنچه از پیامبر نقل شده که فرمودند : ((هرگاه بر مریضی وارد شدید او را در اجل و مرگ توسعه بدهید ، پس به درستی که این کار چیزی را ردّ نمی کند ، ولی نفس مریض را پاک می کند)) . (460)

و مراد از ((تنفیس )) ، توسعه است ؛ یعنی برای مریض در اجل و مرگ توسعه دهید و مریض را به صحت و سلامتی امیدوار سازید . مثل اینکه به مریض بگویید که این مرض ، ضرری به تو نمی زند و به زودی اگر خواست خدا باشد ، شفا پیدا می کنی . (461)

و

بعضی از علما نقل کرده اند که : پیغمبر (صلی الله علیه و آله ) به مریضها می فرمودند : ((این مرض و بیماری رنجی به تو نمی رساند و به خواست خدا از مرض طاهر و پاکیزه می شوی )) . (462) خوردن در

حضور مریض

از امیرالمؤ منین علی (علیه السلام ) نقل شده که فرمودند : ((پیغمبر (صلی الله علیه و آله ) نهی کرده اند از اینکه عیادت کننده در حضور مریض چیزی بخورد ، اگر نزد مریض چیزی بخورد ، خداوند اجر عیادتش را از بین می برد))(463) و به خاطر همین چه بسا مریض از طعامی ممنوع باشد مثل همین طعام که نزد او عیادت کننده می خورد ، پس وقتی نزد او عیادت کننده چیزی بخورد پس اشتهایش بر می انگیزد و مریض براینکه قدرت ندارد مثل این غذا را بخورد حسرت می خورد و عیادت کننده به جای اینکه مرض بیمار را ، تخفیف بدهد بخاطر عیادتش یک درد دیگری به دردهای مریض افزوده است .

بعد از شفا یافتن ، به مریض چه باید گفت

حضرت امیرالمؤ منین (علیه السلام ) وقتی مریضی را می دیدند که خوب شده است ، می فرمودند : ((برای مریض ، پاکی از گناهان به وجود آمد)) . (464)

و از حسن بن علی (علیه السلام ) نقل شده به مردی که از مرض و بیماری شفا پیدا کرده بود ، فرمود : ((به درستی که خداوند یاد کرده تو را ، تو هم او را یاد کن و اقاله کرده است تو را (گناهانت را بخشیده ) پس تو او را شکر کن )) . و همینطور این حدیث از حضرت امیرالمؤ منین (علیه السلام ) نیز نقل شده است . (465)

و از امام سجاد (علیه السلام ) نیز روایتی نقل شده که جمع کرده اند بین فرمایش عمویشان امام حسن (علیه السلام ) و فرمایش جدشان حضرت علی (علیه السلام ) که گفته