زبده الاحادیث در چهل حدیث و اضافات دیگر صفحه 74

ای فرزند عزیزم یاد گرفتم هفت هزار کلمه از حکمت را پس حفظ کن چهار چیز از آنها را و سیر کردن با من بسوی بهشت .

اول محکم کن کشتی خود را زیرا دریا عمیق است . دوم سبک کن بار خود را زیرا گردنه ها و منازل بسیار دشوار و هولناک است . سوم زیاد کن زاد و توشه خود را بدرستیکه سفر دور است .

چهارم خالص کن عمل خود را زیرا فاقد و بازرس عمل بینا است .

در تفسیر نفخات الرحمن است که حکایت شده که حضرت لقمان فرمود خدمت چهار هزار پیغمبر رسیدم و اختیار نمودم از کلمات ایشان هشت کلمه را .

اگر در نماز باشی حفظ کن دل خود را . و اگر در طعام و سر سفره باشی حفظ کن حلق خود را و اگر در خانه غیر باشی حفظ کن دو چشم خود را . و اگر در میان مردم باشی حفظ کن زبان خود را . و متذکر باش دو چیز را و فراموش کن دو چیز را . و اما آندو که باید

متذکر باشی آنها را پس آن یاد خداوند و مردن است .

و اما آندو که باید فراموش کنی آنها را پس آن احسان تو در حق غیر و دیگری بدی غیر در حق تو است .

گفته شد بلقمان که بچه چیز رسیدی باین پایه از حکمت .

گفت براستگوئی و اداء امانت کردن و ترک نمودن گفتار و کردار بی فایده

گفته شد که اول چیزیکه از حکمت لقمان ظاهر شد این بود که مولای او گفت ای لقمان گوسفندی را ذبح کن و پاکیزه ترین چیز او را بیاور . حضرت لقمان زبان و دل را آورد . گفت گوسفند دیگری ذبح کن و بدترین چیز او را بیاور . لقمان زبان و دل را آورد . پس مولای او تعجب کرد و گفت این چگونه می شود ؟ لقمان فرمود که هیچ چیز پاکیزه تر از این دو نیست اگر پاک باشند .