ادب و آداب زائر صفحه 3

در این سفر ملکوتی، زائر به خانه‌ای می‌نگرد که به فرموده امام‌صادق(ع) دارای دو سود معنوی و دو نصیب ملکوتی است:

«مَن نَظَر إِلی الکَعْبَةِ عارِفاً فَعَرَفَ مِن حَقِّنا وَحُرمَتِنا مِثلُ الَّذِی عَرَفَ مِن حَقِّها وَحُرْمَتِها، غَفرَ اللهُ لَهُ ذُنُوبَهُ کُلَّها وَکَفَاهُ هَمَّ الدُّنیا وَالآخِرَة»؛ (1)

«کسی که به کعبه به عنوان بیت‌الله و قبله عبادت بنگرد، و حق امامت و حرمت ما را بشناسد، مانند کسی که آگاه به حق و حرمت کعبه است، خداوند همه گناهانش را می‌آمرزد و همّ و غمّ دنیا و آخرت او را برطرف می‌سازد».

آری، زائر به زیارت خانه‌ای مشرّف می‌شود که از هر جهت در کمال اعتدال است؛ نه همچون قصر کاخ‌نشینان است که از خون دل ضعیفان و غارت‌شدگان ساخته شده باشد و نه چون ویرانه جغدهای افسرده و دل‌شکسته است.

خانه‌ای است که بنا، مصالح، طول و عرض، حجم و مقدار سطحی که به خود اختصاص داده، به همه می‌آموزد تا در تمام کارها جانب اعتدال را رعایت کنند و از افراط و تفریط بپرهیزند.