ادب و آداب زائر صفحه 31

9. جدّی بودن برای رفتن به سفر

در میان اقوام و دوستان زائر کسانی هستند که از حقایق دینی بی‌خبرند، و از عبادات و بندگی و پاداش‌های دنیوی و اخروی آن غافلند، و پیش خود مقایسه‌های بی‌جا و غیرمنطقی می‌کنند و زائر را وسوسه می‌کنند و خنّاس‌وار، به گمراه کردن او از حق و حقیقت می‌پردازند.

مثلًا می‌گویند: چرا بخشی از مال و ثروتت را به کشوری دیگر می‌بری، و جیب غیر ایرانی‌ها را پر می‌کنی؟ اگر دنبال ثواب هستی، پولی که می‌خواهی بابت سفر حج هزینه کنی، به اقوام فقیر و افراد مستحق و نیازمند بده، این عمل ثوابش از حج هم بیشتر است!

به راستی سدّ راه زائر شدن، و او را به ترک واجب دعوت کردن، و وی را از خدا و بندگی حق بیرون بردن، چه گناه بزرگی است!

البته زائر اگر بیش از خرج سفر تمکّن مالی داشته باشد، طبق آیات قرآن و روایات، لازم است ابتدا به وسیله ثروت و مالش به اقوام، سپس به دیگران کمک کند و با این عمل بر ثواب و پاداشش بیفزاید، و اگر فقط هزینه سفر حج را دارد، باید به حج برود و واجب الهی را ادا کند، و نسبت به نیازمندان تکلیفی ندارد؛ بلکه بر اهل ثروت و مکنت واجب است که به یاری نیازمندان بشتابند.

اسلام حتی اجازه ترک حجّ مستحبی را نیز نمی‌دهد