- مقدمه 1
- مواقف کریمه 2
- محیط امن و امان 9
- اشاره 9
- 1. هزینه سفر 12
- 2. نیت 16
- 3. توبه واقعی 18
- 4. وصیت 21
- 5. سخاوت 22
- 6. رهایی از هر قید و بند 24
- 7. خوشرفتاری با همراهان 26
- 8. شیوه برخورد با زائران مختلف 29
- 9. جدّی بودن برای رفتن به سفر 31
- 10. یاری به افراد کمتوان 33
- 11. گرامی داشتن دیگران و اکرام به آنان 35
- 12. نصیحت و خیرخواهی نسبت به همسفران 37
- 13. پرهیز از عبوسی و ترشرویی 39
- 14. انتقادپذیری 41
- 15. کوشش برای یافتن دوستان جدید 43
- 16. انس با دیگران 44
- 18. بهرهگیری از یافتههای اهل خرد 47
- 17. استفاده از تجارب دیگران 47
- 19. دوری از فرومایگان 49
- 20. مشورت با دیگران 51
- 21. گفتوگوهای سازنده 53
- 22. پندپذیری 57
- 24. ... در پریشان حالی و درماندگی! 59
- 23. الگوی عملی شدن برای دیگران 59
- 25. پرهیز از احترام بیمورد 61
- 26. رعایت حقوق متعارف 62
- 27. تماس با بستگان نزدیک 64
- 28. رعایت مسائل اخلاقی 65
- 29. گریز از مواضع تهمت 68
- 30. احترام به نظر صاحب نظران 70
- 31. عیادت از بیمار 71
- 32. پرهیز از هدردادن وقت 72
- 34. شرکت در جلسات 74
- 33. تشییع جنازه 74
- 35. گذشت از لغزش دیگران 75
- 36. قبول عذرِ عذرخواهان 76
- 37. رعایت امور لازم 78
- 38. کنترل زبان از گفتار ناروا و بیهوده 81
- 39. حفظ چشم از نگاهبه نامحرمان 83
- 40. شکر و سپاس 85
زباندرازی یا ستمی بر شما روامیداشتیم، عاقبتش چه میشد؟! چرا همچون خدمتکاری به ما خدمت میکردید؟
امام(ع) فرمود: من مدتی پیش با گروهی که مرا میشناختند، مسافرت کردم، آنان نسبت به من خدماتی انجام دادند، خدماتشان برای این بود که من وابسته به رسول خدایم؛ در حالی که سزاوار آن خدمات نبودم!! ترسیدم شما هم مانند آنان با من رفتار کنید. به همین سبب در حالی که از نزدیک مرا نمیشناختید با شما همسفر شدم تا به شما خدمت کنم و مدد رسانم. (1)
دانی که را سزد صفت پاکی؟ آن کو وجود پاک نیالاید
تا خلق از او رسند به آسایش هرگز به عمر خویش نیاساید
تا دیگران گرسنه و مسکیناند برمال و جاه خویش نیفزاید
تا بر برهنه جامه نپوشاند از بهر خویش جامه نیفزاید
مردم اگر بدین صفات یابی گر نام او فرشته نَهی شاید (2)
11. گرامی داشتن دیگران و اکرام به آنان
یکی از وظایف و مسؤولیتهای سنگین و بسیار مهمّ مؤمن، این است که دیگر مؤمنان و مسلمانان را ارج نهد و به آنان احترام نماید، وجودشان را گرامی بدارد و از اهانت به ایشان و سبک شمردنشان جداً بپرهیزد.
1- بحار الانوار، ج 11، ص 21.
2- شعر از پروین اعتصامی.