ادب و آداب زائر صفحه 41

«به راستی که خوش اخلاقی گناه را آب می‌کند، چنانچه خورشید یخ را ذوب می‌کند».

«ثَلَاثٌ یُصْفِینَ وُدَّ الْمَرْءِ لِأَخِیهِ الْمُسْلِمِ یَلْقَاهُ بِالْبُشْرِ إِذَا لَقِیَهُ وَ یُوَسِّعُ لَهُ فِی الْمَجْلِسِ إِذَا جَلَسَ إِلَیْهِ وَ یَدْعُوهُ بِأَحَبِّ الْأَسْمَاءِ إِلَیْه»؛ (1)

«سه چیز نشان‌دهنده محبت و دوستی انسان به برادر مسلمانش است، یکی اینکه هنگام دیدار او خوشرو و بشّاش باشد، و دیگر اینکه چون نزد او بنشیند، برایش جا بازکند تا بتواند راحت بنشیند، و او را با نامی که نزدش محبوب‌تر از دیگر نام‌هاست، صدا کند.

امام باقر(ع) می‌فرماید:

مردی خدمت رسول خدا(ص) آمد و عرض کرد: ای پیامبر خدا! مرا به سفارشی و وصیتی میهمان کن. آن حضرت در ضمن سفارش‌های خود فرمود:

«الْقَ أَخَاکَ بِوَجْهٍ مُنْبَسِط»؛ (2)

«با برادر دینی خود، با چهره گشاده دیدار کن».

14. انتقادپذیری‌

زائر باید بداند که او و دیگر مردم و همسفران و کاروانیان، همه ممکن است اشتباه کنند و مقام مصونیت و