ادب و آداب زائر صفحه 52

مشورت در کارها، انفاق در راه خدا از آنچه روزی آنان شده، یاری خواستن از مؤمنان و هم‌کیشان، هنگامی که در معرض ظلم و ستم واقع می‌شوند، اجتناب از یاری خواستن از بیگانگان و ...

امیرمؤمنان(ع) می‌فرماید:

هنگامی که پیامبر(ص) مرا برای تبلیغ اسلام به یمن فرستاد، به من فرمود:

«یَا عَلِیُّ مَا حَارَ مَنِ اسْتَخَارَ وَ لَا نَدِمَ مَنِ اسْتَشَار»؛ (1)

«ای علی! کسی که از خدا درخواست خیر و خوبی کرد، سرگردان نشد و کسی که با دیگران در کارهایش به مشورت نشست، پشیمان نگشت».

زائر، به‌ویژه کسی که سفر اول اوست، باید با اهل خرد و آنانی که در این سفر چند پیراهن بیش از او پاره کرده‌اند، درباره صرف عمر گران‌بهایش و رفت و آمدش به حرم‌های مدینه و مکه و درباره بهره‌برداری بیش از پیش مشورت کند، تا به عبادتی کامل و زیارتی جامع و مناسکی قابل قبول دست یابد؛ چرا که ممکن است این سفر، اولین و آخرین سفر حجّش باشد و دیگر بار، هرگز اتفاق نیفتد!

اما همان‌گونه که اشاره شد، با خردمندان و دلسوزان