اخلاق و آداب در حج و زیارت صفحه 100

روایات به این امر توصیه شده است. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می‌فرماید:

«مِنَ السُّنَّةِ اذا خَرَجَ الْقَوْم فی سَفَر أنْ یَخْرُجُوا نَفَقَتَهُمْ فَانَّ ذلِک اطْیَب لأنْفُسِهِم وَ احْسَنُ لأخْلاقِهِم» (1)

«یکی از سنت‌ها این است که هر گاه گروهی به سفر می‌روند، توشه خود را بیاورند (و بر سفره بگزارند) که غذا بهتر بر دلهایشان می‌نشیند و در حسن اخلاقشان نیز تأثیر بیشتری دارد.»

رعایت بهداشت‌

از وظایف بسیار مهم زائران، رعایت بهداشت در بدن و لباس و خوراک و پاکی و پاکیزگی است که هر یک در جای خود اهمیت ویژه دارد.

اما در باب فقه معیشت دو نکته مورد توجه است:

1- سعی شود در خوردن غذا و آشامیدن آب، از ظرف و لیوان اختصاصی استفاده گردد نه ظروف و قمقمه‌های مشترک. قبل از غذا دست و دهان و صورت را بشوید و پس از غذا نیز از شست‌وشوی دست و دهان و خلال و مسواک غفلت نکند، که زمینه‌های بیماری در فضای سفر فراوان است.
2- از پرخوری در همه حال، بویژه در ایام مخصوص حج بپرهیزد که علاوه بر عوارض جسمانی و احتمال بیماری، بر روح و آمادگی روحی زائر تأثیر نامطلوب می‌گذارد. بدن را سنگین می‌کند، کسالت می‌آورد و موجب خواب و بی‌حالی می‌شود و در نتیجه حال دعا و توجه را می‌گیرد و در لحظاتی که زائر باید سبک بال در فضای معنویت پرواز کند، اسیر تن
1- وسائل الشیعه، ج 8، ص 302