اخلاق و آداب در حج و زیارت صفحه 47

امام صادق علیه السلام در تفسیر آیه می‌فرماید:

«وَکُلّ ظُلْمٍ یَظْلمُ الرَّجُل نَفْسَهُ بِمَکّة مِنْ سِرقَةٍ أو ظُلْم احَد أو شی‌ء مِنَ‌الظُّلم فَانِّی أراه الْحاداً ...» (1)

«هر نوع ستمی که شخص در مکه نسبت به خود مرتکب شود؛ از قبیل سرقت یا ظلم به کسی، یا هر نوع ستم دیگری، من آن را الحاد می‌دانم ...»

همچنین به پرهیزکاری و ترک محرمات تأکید و توصیه شده، که از جمله آنهاست سخن زشت گفتن. معاویه بن عمار از امام صادق علیه السلام نقل کرده که فرمود:

«اتّقِ الْمُفاخرة وَعَلَیْکَ بِوَرَعٍ یَجُجُزُک عَنْ مَحارم اللَّه عزّوجلّ، فَانّ اللَّه عزّوجلّ یَقُول:

ثم لْیَقْضُوا تَفَثَهُمْ

و من التفث أن تَتَکلّم فی احْرامک بکلام قبیح ...» (2)

«از تفاخر و خودبینی بپرهیزو بر تو باد به پرهزکاری که تو را از معصیت خدای بزرگ باز دارد، چه خداوند می‌فرماید: «سپس آلودگی‌های خود را دور کنند» و از جمله آلودگی‌ها این است که در احرام خود سخن زشت و ناروا بگویی».

امنیت اخلاقی در حرم‌

حرم، حریم کبریایی است که علاوه بر انسانها، همه جانداران و درختان و گیاهان و حتّی جمادات و خاک و سنگهای مسجد الحرام و صفا و مروه، از امنیت برخوردارند و بدین جهت نباید مورد تعرض قرار گیرند