اخلاق و آداب در حج و زیارت صفحه 69

مانند دیگران کار می‌کردند و این را به عنوان یک دستور به دیگران می‌آموختند.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله با گروهی همسفر شد؛ و در آن سفر دستور داد:

گوسفندی ذبح کنند، یکی از اصحاب گفت من ذبح آن را انجام می‌دهم، دیگری گفت من پوست آن را جدا می‌کنم، سوّمی گفت من آن را قطعه قطعه می‌کنم، چهارمی عهده‌دار طبخ آن شد و پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: من هم هیزم جمع می‌کنم. یاران گفتند: ای رسول خدا، لازم نیست شما به زحمت بیفتید ما این کار را می‌کنیم. فرمود: می‌دانم، اما خداوند دوست ندارد بنده با جمعی باشد و مانند آنها نباشد. آنگاه برخاست و به جمع‌آوری هیزم پرداخت.» (1) در عصر پیامبر، گروهی همسفر شدند، پس از بازگشت از سفر، خدمت آن حضرت عرض کردند: ای رسول خدا، در این سفر مردی بهتر از فلانی ندیدیم. او روزها روزه می‌گرفت و چون به منزلی فرود می‌آمدیم به نماز می‌ایستاد و همچنان سرگرم عبادت بود تا کوچ کنیم!

پیامبر فرمود: پس چه کسی کارهای او را انجام می‌داد و اسباب آسایشش را فراهم می‌ساخت؟ پاسخ دادند: ما حوائج او را تأمین می‌کردیم. در این حال پیغمبر فرمود: «در این صورت همه شما بر او برتری دارید»؛

(کلّکم أفضل مِنْهُ) (2)

هرچند در عصر پیامبر صلی الله علیه و آله شیوه خدمات به صورت کنونی نبود و همه باید کار می‌کردند تا امور سفر سامان گیرد و آب و غذا و دیگر لوازم فراهم