اخلاق و آداب در حج و زیارت صفحه 85

للناس حسناً واحفظوا السنتکم و کفوها عن الفضول و قبیح القول» (1)

«ای گروه شیعه! زینت ما باشید و سبب بدنامی ما نشوید، با مردم به نیکی سخن بگویید، زبانهایتان را نگهدارید و از حرف بیهوده و کلام زشت باز دارید»

بسیار می‌شود که یک سخن نابجا و نسنجیده می‌تواند فتنه‌ای به پا کند، کینه‌ای را برانگیزد و بهانه‌ای به دست مخالفان بدهد که به استناد آن، درباره شیعه به ناحق داوری کنند و موجب اهانت به دوستان اهلبیت و بدبینی نسبت به رهبرانشان گردد و این گناهی است غیرقابل گذشت.

عثمان بن عیسی گوید: در محضر ابوالحسن علیه السلام بودم مردی از ایشان توصیه‌ای خواست. حضرت فرمود:

«احْفَظ لِسانک تعز وَلاتمکن الناس من قیادک فتذل» (2)

«زبانت را نگهدار تا عزیز و سربلند باشی، عنان خود به دست مردم نده و آنها را برخود مسلط نکن که ذلیل و خوار گردی».

از اینگونه روایات، که در آداب سخن و معاشرت بسیار است، می‌توان به نقش زبان و زبان‌دان‌ها در معامله و مباحثه و گفتگو با دیگران پی برد که در آموزش حج نقش بسزایی دارد.

به مورد است، همین‌جا به زبان‌دان‌ها و مترجمان و مبلّغان توصیه شود، که آنان نیز حساب شده و سنجیده سخن بگویند، امانت مکتب و مذهب و انقلاب را نگهدارند و با هرکس هر سخنی را نگویند و بدانند بطور حتم افراد مشکوکی هستند که در صدد تخلیه اطلاعات می‌باشند و به شیوه‌ای