اخلاق و آداب در حج و زیارت صفحه 94

می‌فرماید:

«مِنْ شَرَفِ الرّجُل أنْ یطیب زاده اذا خَرَجَ فی سَفَرٍ» (1)

«از شرافت مرد این است که چون به سفر رود، توشه خوب و پاکیزه بردارد.»

امام صادق علیه السلام می‌فرماید:

«انّ مِنَ المُرُوّةِ فی السّفر کَثْرَة الزاد و طیبه و بذله لمن کان معک» (2)

«از نشانه‌های مروت و جوانمردی در سفر، توشه فراوان و مطبوع برداشتن و بذل و بخشش به همسفران است.»

در روایت دیگر از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمود: «به حقّ آن کس که جدّم را به پیامبری برگزید، خداوند بزرگ بنده را بقدر جوانمردی‌اش کمک و یاری را به اندازه خرج کردن می‌رساند.» (3) ابن اعثم کوفی در منظومه خود گوید:

مِنْ شَرَفِ الإنسان فی الأسْفار تطیبه الزاد مع الاکثار

ولیدع عند الوضع للخوان مَنْ کانَ حاضراً مِنَ الإخوان (4)

«از شرافت مرد در سفر این است که توشه مطبوع و فراوان بردارد.»

«و چون آن را بر سفره می‌نهد، برادرانی را که حضور دارند دعوت کند.»

و به این مطلب در سفر حج بیشتر توصیه شده است.

در اوصاف امام چهارم علیه السلام آورده‌اند که به مسؤول تدارکات خود توصیه

1- وسائل، ج 8، ص 310
2- الفقیه، ج 2، ص 192
3- وسائل، ج 8، ص 317
4- سفینة البحار، ماده «سفر».