آیین اخلاق در قرآن صفحه 453

- نومیدی آنان از رحمت خدا: «اولئک یأسوا من رحمتی.» «1».

- و نومیدی از آمرزش و مغفرت او: «لَمْ یَکُنِ اللَّهُ لِیَغْفِرَ لَهُمْ.»* «2».

- و نومیدی از دیدار رحمت خدا: «کَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ یَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ.» «3».

- و از توجّه خدا به ایشان و تزکیه‌شان: «وَ لا یَنْظُرُ إِلَیْهِمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ وَ لا یُزَکِّیهِمْ.» «4».

- محرومیّتشان از روشنایی (وقتی که به دنبال روشنایی جست‌وجو می‌کنند، بی‌حساب از مؤمنان روشنایی می‌طلبند.): «قِیلَ ارْجِعُوا وَراءَکُمْ فَالْتَمِسُوا نُوراً.» «5».

- محرومیّت از شنوایی و بینایی و سخن گفتن به هنگام بعث و برانگیخته شدن: «وَ نَحْشُرُهُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ عَلی وُجُوهِهِمْ عُمْیاً وَ بُکْماً وَ صُمًّا.» «6».

- و محرومیّت از همه خواسته‌هایشان: «وَ حِیلَ بَیْنَهُمْ وَ بَیْنَ ما یَشْتَهُونَ.» «7».

- نومیدی از زندگی اخروی: «قَدْ یَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ.» «8».

- چون هیچ بهره‌ای برایشان در آنجا نیست: «أُولئِکَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِی الْآخِرَةِ.» «9».

- و خوار و ذلیل می‌گردند: «لا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُوماً مَخْذُولًا.» «10».

__________________________________________________
(1)- عنکبوت/ 23 (- یک الف): آنان از رحمت من مأیوسند.
(2)- نساء (4) آیه 137، 168، محمّد/ 34 (- 3 ب): هرگز خداوند آنها را نمی‌آمرزد.
(3)- مطفّفین (83) آیه 15 (- یک الف): چنین نیست که می‌پندارند، بلکه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند.
(4)- آل عمران (3) آیه 77، بقره/ 174 (- 2 ب): روز قیامت نگاهی به آنها نمی‌کند، و خداوند آنان را پاک نمی‌سازد.
(5)- حدید (57) آیه 13 (- یک الف): گفته می‌شود: به پشت سر خود برگردید و کسب نور کنید.

این مطلب نزدیک به آن چیزی است که در انجیل متی- اصحاح 25 (1- 12) آمده است، آنجا که ملکوت آسمان‌ها را به ده دوشیزه تشبیه می‌کند که چراغ‌هایی در دست دارند و پنج تن از آنها دانایند که روغن چراغ نیز در ظرف‌هاشان به همراه چراغ‌ها دارند، ولی پنج تن دیگر نادانند؛ چراغ برداشته‌اند، ولی روغن برنداشته‌اند ...

(6)- اسراء (17) آیه 72، 97، طه/ 124 (- 3 الف): ما آنها را در روز قیامت بر صورت‌هایشان محشور می‌کنیم، درحالی‌که نابینا و لال و کر هستند.
(7)- سبأ (34) آیه 54: (- 1 ب) سرانجام میان آنها و آنچه مورد علاقه آنان بود، (به وسیله مرگ) جدایی افکنده می‌شود.
(8)- ممتحنه (60) آیه 13 (- یک ب): آنان از (نجات در) آخرت مأیوس و ناامیدند.
(9)- آل عمران (3) آیه 77، 176، بقره/ 102، شوری/ 20 (- یک الف و 3 ب): آنان را در آخرت بهره‌ای نیست.
(10)- اسراء (17) آیه 22، جاثیه/ 34 (- 2 الف): هرگز معبود دیگری را با خدا قرار مده، نکوهیده و بی‌یار و یاور خواهی نشست.