ملکوت اخلاق: گلگشتی در جلوه‌های رفتاری و گفتاری پیامبر اعظم صلی‌الله علیه و آله صفحه 149

45 فصاحت و بلاغت

پیامبر بزرگ ما در شیوایی سخن، مقامی والا داشت. گفتارش، نغز و سخنانش، حکیمانه بود. با هر طایفه‌ای از عرب، با زبان ویژه‌اش سخن می‌گفت و اصول بلاغت آن را به خوبی رعایت می‌کرد. (1) 430 اصحاب به او گفتند: ما فصیح‌تر از شما ندیده‌ایم. حضرت فرمود: چرا چنین نباشم؟ (آنگاه دلایل این امر را برشمرد) از طایفه قریش به وجود آمده‌ام؛ در قبیله بنی سعد پرورش یافته‌ام و قرآن به زبان من نازل شده است. (2) 431 ام معبد در وصف پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله می‌گوید:

سخنانش شیرین و خالی از هر نوع ناهنجاری است. کلمات او گویی دانه‌های درّی است که به رشته‌ای چیده و مرتب کرده باشند. (3) 432

ابن عباس هم می‌گوید:

پیامبر هنگامی که سخن می‌گفت یا پرسشی را پاسخ می‌داد، سه مرتبه آن را تکرار می‌کرد تا مردم خوب آن را بفهمند. (4) 433

1- سفینة البحار، ج 1، ص 418.
2- همان.
3- همان، ص 419.
4- همان.