ملکوت اخلاق: گلگشتی در جلوه‌های رفتاری و گفتاری پیامبر اعظم صلی‌الله علیه و آله صفحه 250

را میان دوستانش تقسیم می‌کرد؛ گاهی به این و گاهی به آن، به گونه‌ای مساوی می‌نگریست. (1) 725 اگر سه روز یکی از دوستانش را نمی‌دید، به جست‌وجو بر می‌آمد. اگر می‌گفتند نیست، برایش دعا می‌کرد. اگر دوستش در مسافرت نبود، به دیدنش می‌شتافت و اگر بیمار بود، عیادتش می‌کرد. (2) 726

پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله می‌فرمود:

حکایت هم‌نشین خوب بسان عطرفروش است که اگر عطر خویش به تو ندهد، بوی خوش آن در تو خواهد ماند .... (3) 727 هم‌نشینی با آن کس سودی ندارد که آنچه را برای خود می‌خواهد، برای تو نخواهد. (4) 728 ... بدی‌های همدیگر را نزد من بازگو نکنید؛ زیرا من دوست دارم با دلی آرام و خالی از کدورت نزد شما بیایم. (5) 729

89 رعایت حال نمازگزاران

مردی نزد پیامبر آمد و گفت: ای فرستاده خدا! به خاطر اینکه فلانی نماز (جماعت) را خیلی طول می‌دهد، (توفیق) نماز (جماعت) را از دست می‌دهم. راوی که ابو مسعود انصاری است، می‌گوید: هیچ روزی پیامبر را بسان آن روز ندیدم که با خشم موعظه کند. حضرت فرمود: ای مردم! شما (دیگران را از خود) می‌رانید. کسی که برای مردم نماز می‌خواند، باید نمازش را سبک گیرد و کوتاه کند، چرا که میان آنان بیمار، ضعیف و نیازمند هم وجود دارد. (6) 730

1- اصول کافی، ج 2، ص 671.
2- مکارم الاخلاق، ج 1، ص 55.
3- مسند الشهاب، ج 2، ص 287.
4- بحارالانوار، ج 71، ص 198.
5- همان، ج 59، ص 143.
6- جامع الصغیر، ج 2، ص 360.