ملکوت اخلاق: گلگشتی در جلوه‌های رفتاری و گفتاری پیامبر اعظم صلی‌الله علیه و آله صفحه 28

نوبت به پیامبر رسید، تمام اخلاق پسندیده را جمع کرد. ازاین‌رو، فرمود: «انّی بُعِثْتُ لِاتِمِّمَ مَکارِمَ الْاخْلاقِ؛ من برانگیخته شدم تااخلاق نیکو را تمام کنم». (1) 70

آینه نبی صلی الله علیه و آله

اشاره

«نه درازی باریک بود و نه کوتاهی خرد، بل‌که میانه این هر دو بود: راست‌اندام تمام پشت. رویی داشت نه گرد و برآمده چون روی فربهان و نه خشک و نزار چون روی نحیفان، بل‌که روی گرد به‌قاعده بود، سپید و روشن و لطیف.

چشمی داشت سپیده‌ها سپید و سیاهه سیاه. مژگانی راست به هم در رُسته، دراز و بسیار. انگشتانش، هم از آنِ دست و هم از آنِ پای، درشت و بزرگ.

کف‌های وی نرم چون حریر بود و چون از جای خود برخاستی و می‌رفتی، از چستی همانا که مرغ بود که می‌پرید و در میان دو کتفش، مهر نبوت بودی. و او خود خاتم پیغامبران و مهتر عالمیان بود و در سخا از همه بهتر بود و در شجاعت از همه بیشتر بود و در فصاحت از همه نیکوتر و تمام‌تر بود و در عهد و پیمان از همه درست‌تر بود و در خوی و خلق از همه نیکوتر بود و در تعیّش با مردم، از همه بزرگ‌تر. بر بدیهه، چون وی را بدیدندی، از وی هیبت داشتندی و چون با وی مخالطت کردندی، وی را چون جان و دل دوست گرفتندی. نه پیش از وی، مثل وی کسی توانستندی دیدن و نه بعد از وی، کسی مثل وی تواند یافتن». (2) 71