ملکوت اخلاق: گلگشتی در جلوه‌های رفتاری و گفتاری پیامبر اعظم صلی‌الله علیه و آله صفحه 56

رسول خدا صلی الله علیه و آله می‌فرماید:

کانُوا یَعْنِی الْانْبِیاءُ یَفْزَعُونَ اذَا فَزَعُوا الَی الصَّلاةِ. (1) 166

پیامبران خدا چنان بودند که چون دچار نگرانی می‌شدند، به نماز پناه می‌بردند.

و ابی الدرداء نیز می‌گوید:

کانَ رَسُولُ اللَّه صلی الله علیه و آله اذَا کَانَت لَیْلَةُ رِیحٍ کانَ مَفْزَعُهُ الَی الْمَسْجِدِ حَتّی یَسْکُنَ وَ اذَا حَدَثَ فِی‌السَّماءِ حَدَثٌ فِی کُسُوفِ شَمْسٍ اوْ قَمَرٍ کَانَ مَفْزَعُهُ الَی الصَّلاةِ. (2) 167

رسم رسول خدا صلی الله علیه و آله چنان بود که چون شبی باد سهمگینی می‌آمد، به مسجد پناه می‌برد تا آرام گیرد و چون در آسمان، کسوف و خسوفی اتفاق می‌افتاد، به نماز پناه می‌برد.

جابر بن عبداللَّه انصاری می‌گوید: پیامبر گرامی اسلام در خطبه‌ای فرمود:

ایُّهَا النَّاسُ عَلَیْکُمْ بِالصَّلوةِ فَانَّها عَمُودُ دِینِکُم کَابِدوا اللَّیْلَ بِالصَّلوةِ وَ اذْکُرُوا اللَّهَ کَثِیراً یُکَفِّرْ عَنْکُم سَیِّئاتِکُم. (3) 168

ای مردم! نمازتان را رعایت کنید. نمازتان را به پا دارید که ستون دین شما است. شب را با نماز آغاز کنید و خدا را زیاد یاد کنید که آن پوشاننده گناهانتان است.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرموده است:

ما فی صَلاةٍ یَحْضُرُ وَقتُها الّا نادی مَلَکٌ بَیْنَ یَدَی النَّاسِ: ایُّهَا النَّاسُ قُومُوا الَی نِیْرانِکُم الَّتِی اوْقَدتُمُوها عَلی ظُهُورِکُم فَاطْفَئُوها بِصَلاتِکُم. (4) 169

هیچ نمازی نیست که وقت به‌جا آوردن آن فرا رسد، مگر آنکه فرشته‌ای می‌آید و در برابر مردم فریاد می‌کند: ای مردم! برخیزید و به آتش‌هایی که (به سبب ارتکاب گناهان) بر پشت‌های خود افروخته‌اید، بنگرید. پس شعله آن آتش‌ها را به یاری نمازهایتان فرو نشاید. این سخن کنایه است از اینکه سیئات خود را به وسیله نماز محو سازید.

1- همان.
2- همان.
3- شیخ مفید، امالی، ص 189.
4- من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص 133.