- پیش گفتار 3
- معنویت جوان 6
- دوستی جوان با خدا 8
- انس جوان با خدا 10
- بهره مندی جوان از قرآن 11
- روزه داری جوان 14
- عبادت و جوان 16
- نمازگزاری و جوان 18
- خردورزی و جوان 20
- دوراندیشی جوان 22
- حفظ آداب و رسوم اجتماعی 23
- احترام جوان به قانون 24
- انعطاف پذیری و جوان 25
- هویت یابی و جوان 26
- دانش جویی و جوان (1) 28
- دانش جویی و جوان (2) 30
- هدفمندی جوان 32
- برنامه زندگی جوان 34
- نظم جوان 36
- تقویت نیروی خرد 38
- پرسشگری و جوان 40
- آشنایی جوان با آموزه های دینی 42
- مسئولیت جوان در برابر تن درستی خود 44
- مسئولیت جوان در امور روحی 46
- مسئولیت اجتماعی جوان 48
- فضیلت های اخلاقی جوان 50
- خوش خلقی 52
- فروتنی 54
- متانت و بخشندگی 56
- تهذیب نفس 58
- امیدواری به آینده 60
- خودشناسی 62
- پاک دلی 63
- فضیلت خواهی 65
- دین گرایی 67
- باریک بینی و مشورت 69
- مبارزه با مشکلات 70
- صبر و پشتکار 72
- کنترل خشم 74
- درک روحیه جوان 76
- نیکی به جوانان 78
- رفتار شایسته با جوان 80
- چشم پوشی از خطای جوانان 81
- مدارا با جوان 83
- احسان مشترک با جوان 85
- انس و الفت با جوان 86
- نشاط و آراستگی جوانی 88
- علاقه مندی جوان به زیبایی و آراستگی 90
- نوگرایی و جوان 92
- برابر خواهی جوان 94
- رعایت حقوق و احترام به والدین 96
- اطاعت از والدین 98
- حفظ حریم جوانی 100
- دوری از محیط های فاسد 102
- دوری از اعتیاد 104
- نفی سرکشی و نافرمانی 105
- گناه گریزی 107
- کنترل نگاه 108
- آثار مثبت حفظ نگاه 111
- چشم چرانی 113
- عفت و پاک دامنی 115
- تقوای جوان، عامل دوری از گناه 117
- جوان و توبه 119
- جوان و دوری از محیط آلوده 121
- خویشتن داری جوان 123
- مبارزه با شهوت جنسی 125
- جوان و بازگشت 127
- راه های بیدار باش 129
- ازدواج 131
- تشویق به ازدواج در جوانی 133
- همسرگزینی 135
- معیارهای همسرگزینی 137
- ناپسندی تجرد 139
- انتخاب دوست 141
- دوستان جوان 143
- کناره گیری از دوستان ناشایست 145
- دوستی ها جوان 147
- دوستی های پایدار 149
- خیرخواهی و دل جویی از دوستان 151
- شادی در زندگی و شاد ساختن دیگران 153
- شوخی 154
- اوقات فراغت جوان 156
- تفریح و سرگرمی 158
- ورزش پهلوانی 160
- سیر و سفر 162
- کار و تلاش 164
- کتاب نامه 167
در عین اینکه سرچشمه بسیاری از خیر و برکت هاست، بسیار زودگذر است. به فرموده امام علی علیه السلام:
ما أَقْرَبَ الدُّنْیا مِنَ الذّهابِ و الشَّیْبَ مِنَ الشَّبابِ.(1)
دنیا چه قدر نزدیک رفتن و پیری چه قدر نزدیک جوانی است.
بسیار پیش می آید که جوان هنوز در فکر برنامه زندگی است یا حتی هنوز به فکر برنامه ای برای زندگی اش نیفتاده است که جوانی را از دست می دهد و زمانی به خود می آید که غبار پیری بر چهره اش هویدا می شود. پس باید لحظه های جوانی را غنیمت شمرد. با این حال، چه بسیارند کسانی که این گوهر را به رایگان می فروشند. امام علی علیه السلام می فرماید:
شَیْئانِ لا یَعْرِفُ قَدْرَهُما إِلاّ مَنْ فَقَدَهُما الشَّبابُ وَ الْعافِیَهُ.(2)
دو چیز است که کسی به ارزش آن پی نبرد، مگر اینکه آن را از دست دهد؛ جوانی و سلامت.
ازاین رو، آدمی باید عمر گران مایه را به سادگی و بیهوده از دست ندهد و بکوشد از جوانی خود برای پیری ذخیره ای بیندوزد و از دنیای خود برای آخرت، توشه ای بردارد. رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: «خُذْ مِنْ شَبابِکَ لِهَرْمِکَ؛ از جوانی برای پیری خود بیندوز.»(3) ایشان در جای دیگر فرموده است:
فَلْیَأْخُذِ الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ مِنْ نَفْسِهِ لِنَفْسِهِ وَ مِنْ دُنْیاهُ لِآخِرَتِهِ وَ فِی الشّبِیبَهِ قَبْلَ الْکِبَرِ
1- عبدالواحد بن محمد تمیمی آمدی، غررالحکم و دررالکلم، قم، انتشارات تبلیغات، 1366، ص 133.
2- عبدالواحد بن محمد تمیمی آمدی، غررالحکم و دررالکلم، قم، انتشارات تبلیغات، 1366، ص 371.
3- حسن بن ابی الحسن دیلمی، اعلام الدین، قم، مؤسسه آل البیت، 1408 ه_ . ق، ص 339.