آیین برنامه سازی سیر و سلوک در قرآن صفحه 152

اَقمِنْی فی اَهْل وِلایَتِکُ مُقامَ رَجاَ الزّیاده مِنْ مَحَبّتکَ»(1) که پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله فرمود: «اِنمَّا مَثَلُ اَهُلَ­بَیْتی فیکُمَ کَسَفینهُ نوحٍ مَن رکبها نجی و تخلّف عنها غَرِق».

5. زینت دل ها

5. زینت دل ها

«حَبَّبَ إِلَیکمُ الْإِیمَانَ وَزَینَهُ فِی قُلُوبِکمْ».(2)

ایمان، زینت دل و محبوب قلب صاحب دلان است؛ زیرا ایمان به خدا، از قلب به زبان و سپس عمل که در اعضا و جوارح مؤمنان است، ظهور می­یابد و «ایمان» علت محدثه، جهت دهنده و مبقیه سلوک سالکان است؛ ایمان به خدا، اولیای خدا صلی الله علیه و آله، آخرت و دارالجنّه، دارالشهود و سرای جاودانگی و ابدیت.

دل سالک، سرچشمه جوشش ایمان و غلیان عشق و ایقان است و همواره خورشید ایمان بر مشرق هستی سالک می­درخشد و شعاع­های آن، همه آفاق زندگی و گستره هستی­اش را دربرمی­گیرد و نورافشانی و حرارت­زایی و تعهدآفرینی می­کند.

سالکِ هشیار، «ایمان» را نیز صیانت می­کند و به صورت اشتدادی به بالاتر و والاتر می­کشاند و ایمانِ درجه­پذیر و تشکیک­بردار را، در عالی­ترین درجه اش جست وجو می­نماید. ازاین رو، هرگز مؤمنِ سالک و سالکِ مؤمن، قرار و ثبات ندارد و همواره در حرکت و پویش و زایش است و تولید ایمانی ورای ایمانی می­نماید که درون او محل جوشش «ایمان» است و او «الَّذینَ آمَنُوا وَلَمْ یلْبِسُوا إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ أُوْلئِک لَهُمُ الْأَمْنُ وَ...»(3) را تجربه در تجربه می­کند و قرارگاه سیر و سلوکش را «ایمان» قرار داده است و بر محور «یرْفَعِ اللَّهُ الَّذینَ آمَنُوا

1- مفاتیح الجنان، مناجات شعبانیه.
2- نک: حجرات: 7.
3- نک: انعام: 82.