آیین برنامه سازی سیر و سلوک در قرآن صفحه 84

صَالِحاً مِن ذکرٍ أَوْ أُنثَی وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیینَّهُ حَیاهً طَیبَهً»(1).

ازاین­رو، قرآن با تفکر انحرافی جنسیت­گرایی در امر عرفان و سیر و سلوک، مخالف است و با چنین اندیشه­های خرافی و انحرافی و متحجرانه و قشری گرایانه مبارزه می­کند. در اینجا لازم است به چند حدیث در عرصه ایمان و عمل صالح و ارزش وجودی حسن عمل و عامل که به حسن فعلی و فاعلی شهره است، بپردازیم. در قرآن کریم، سخن از «لِیبْلُوَکمْ أَیکمْ أَحْسَنُ عَمَلاً»(2) رفته است، نه «لِیبْلُوَکمْ أَیکمْ اَکْثَر عَمَلاً»، تا سمت و هویت و ماهیت «عمل» کاملاً روشن شود و درجه­پذیری اعمال، بر اساس درجات وجودی عامل در حوزه اعتقادات و ملکات اخلاقی و انگیزه­ها رقم بخورد که انسان صالح دارای عمل صالح، از مقام «لَهُمْ درَجَاتٌ»(3) به منزلت «هُمْ درَجَاتٌ عِنْد اللَّهِ»(4) ارتقا یابد تا نظریه پراگماتیسم، نقد معرفت­شناختی و عرفان­شناختی گردد.

نمونه­هایی از احادیث درباره ایمان و عمل صالح

نمونه­هایی از احادیث درباره ایمان و عمل صالح

الف) امام علی علیه السلام فرمود: «اَلعمَلُ شِعارُ الْمؤمن»(5) و «اَلْعَمَلُ رَفیقُ المُؤمِن»؛(6) چه اینکه عمل و کار، شعار مؤمن و انسان برخوردار از یقین است.

ب) حضرت علی علیه السلام فرمود: «ثَمره الْعَمَل الصّالِح کَاَصله»(7) تا نشان دهد عمل صالح از ذات و قرارگاه اصلی خویش، یعنی عامِل صالح حکایت می­کند.

ج) امام صادق علیه السلام فرمود: «اَلْعَمل الدایم الْقَلیلِ عَلَی الْیَقینِ، اَفْضَلَ عِنْدَاللهِ مِنَ الْعَملِ

1- نک: نحل: 97.
2- نک: ملک: 2.
3- نک: انفال: 4.
4- نک: آل­عمران: 163.
5- میزان­الحکمه، ج 9، ص 4050، ح 14264 و 14265.
6- میزان­الحکمه، ج 9، ص 4054، ح 14282.
7- میزان­الحکمه، ج 9، ص 4054، ح 14282.