داستان های مبارزه با نفس صفحه 60

خواست. حضرت او را از آب گرفت و بیرون آورد، سپس به او فرمود: چه گفتی؟ عرض کرد: گفتم این عیسی روح الله روی آب می رود و من نیز روی آب می روم و گرفتار عجب شدم. حضرت عیسی(ع) به او فرمود: تو برای خویش مقامی قائل شدی که خداوند آن را به تو نبخشیده بود. خدا به آنچه گفتی، بر تو غضب کرد. پس به درگاه خدا از آنچه گفتی، توبه کن. امام صادق(ع) فرمود: آن مرد توبه کرد و به همان مقامی که خدا به او بخشیده بود، برگشت. پس تقوا پیشه کنید و به یکدیگر حسد نورزید».(1)

کیفر صحابی مغرور

کیفر صحابی مغرور

«یکی از اصحاب پیامبر نویسنده وحی بود؛ یعنی پیامبر آیات الهی را که از طریق وحی می گرفت، برای او می خواند و او آن آیات را می نوشت. از این رو، به او «کاتب وحی» می گفتند. اشتغال او به نوشتن آیات الهی موجب شد که نوری از مفاهیم بلند معنوی وحی در قلبش بتابد، به گونه ای که در این راستا مقام ارجمندی پیدا کرد. همین موضوع از طرف دیگر مایه غرور او نیز شد. این صفت زشت کبر و غرور، پرده حجاب بر دلش افکند، به طوری که با رسول خدا صلی الله علیه و آله هماوردی نمود. او گفت که به من هم وحی می شود، بنابراین، چه فرقی با رسول خدا صلی الله علیه و آله دارم؟ همین تفکر مغرورانه موجب شد که مورد غضب الهی قرار گیرد و ضربه ای بر روح او وارد آمد و به گونه ای شد که گویی حتی یک حرف هم یاد نگرفته است:

کآنچه می گوید رسول مُستنیر

مر مرا هست آن حقیقت در ضمیر

پرتو اندیشه اش زد بر رسول

قهر حق آورد بر جانش نزول