عالی همتان: کار و همت در سخن و سیره اندیشمندان و عارفان مسلمان صفحه 68

سرور خود فراهم کرده بودند و من آن شب، تنها وسیله عیش و سرور خود را این قرار دادم که بستر بگسترم و در آن، آسوده تا صبح بخوابم.

می توانم بگویم حدود بیست سال طلبگی و تدریس من، یک ساعتش بیهوده نمی گذشت. روزهای تعطیل هم، درس های تعطیلی می خواندم و از آن جمله، درس هیئت، ریاضی جدید، اسطرلاب و استخراج تقویم بود. منطق شفا را هم بعدازظهرهای ایام تعطیل می خواندم. ساعات... عصرهای جمعه نیز چندسال در انجمن شعرای شیدا می رفتم».(1)

«... از ابتدای خدمت معارف، تا موقعی که به دانشکده منتقل شدم، اکثر چنان بود که در هفته، چهل ساعت تدریس می کردم، یعنی تمام 36 ساعت را با چندساعت فوق العاده. گاه چنان اتفاق می افتاد که ساعات فوق العاده تا حوالی مغرب طول می کشید و وقتی از درس فارغ می شدم، دیگر لب و دهنم قوّت حرف زدن نداشت».(2)

«قسمت عمده منطق شفا را در ایام تعطیل، از محضر عالم ربانی و حکیم صمدانی، آقا شیخ محمد خراسانی معروف به حکیم، از شاگردان مرحوم جهانگیرخان قشقایی استفاده کردم؛ و چون کتاب، منحصر به یک نسخه بود، قسمت اعظم آن را خود، رونویس کردم».(3)

همچنین استاد آیت الله حاج شیخ جواد جبل عاملی، از شاگردان استاد همایی درباره استادش می گوید:

«جدا از تقوا و مناعت طبع، پشتکار عجیبی داشتند؛ به صورتی که می توان یکی از خصوصیات خوب ایشان را حساس بودن نسبت به گذشت زمان دانست. لحظه ای را بی ثمر از دست نمی داد. گاهی می شد که ایشان کتاب

1- رمز موفقیت بزرگان، ص 167.
2- 2همان، ص 30.
3- همان، ص 21.