فرهنگ تشرف به اماکن مذهبی صفحه 32

«وَ ما أُمِرُوا إِلاّ لِیَعْبُدُوا اللّهَ مُخْلِصینَ لَهُ الدِّینَ؛ و فرمان نیافته بودند جز اینکه خدا را بپرستند و درحالی که به توحید گراییده اند، دین خود را برای او خالص کنند». (بینه: 5)

یکی از نمونه های عبادت خداوند، زیارت بندگان خاص اوست، از این رو باید با انگیزه اخلاص و به دور از هر ناخالصی ای باشد. شیخ رجبعلی خیاط درباره اخلاص در زیارت چنین می گوید:

اگر برای خدا به زیارت مشرّف شویم و جز رضای خدا در نظر نباشد، امام از آن زائر پذیرایی دیگری خواهد کرد. در یکی از سفرها که مشرّف شدم، جز رضای خدا نظری نداشتم حضرت (رضا (ع)) چنان عنایتی نمود که قابل وصف نیست.(1)

آن که با ما سر سودا سِپُرد

نیست لایق که دگر جا نگرد

هست آیین دوبینی ز هوس

قبله عشق یکی باشد و بس

ج) شوق زیارت

ج) شوق زیارت

اشتیاق به زیارت ولیّ خدا معرفت را بالا می برد و تحمل سختی های سفر را افزایش می دهد، بنابراین پاداش بسیار والایی دارد. امام صادق (ع) می فرماید: «کسی که با اشتیاق به زیارت سیدالشهدا (ع) برود، روز قیامت زیر پرچم [نظر] سید الشهدا (ع) است تا داخل بهشت شود و در مقام خویش ساکن گردد».(2)

د) نماز و دعا پیش از عزیمت

د) نماز و دعا پیش از عزیمت

نماز بهترین راه ارتباط با خالق یکتا و جلوه ای از بندگی انسان در پیشگاه خداوند است. نماز عالی ترین ذکر خداست که موجب صفای باطن و