حلال و حرام مالی صفحه 265

بمانی و صبح اگر خواستی، بروی. گفتم: فقط زحمت آمدن تا خانۀ ما که سی کیلومتری اینجا است را باید بکشید. گفت: باشد، برویم.

ما شب ها در حیاط می خوابیدیم. خوابیدیم و ایشان صبح رفت، ولی صاحبخانه به من گفت: این آقا چه کسی بود؟ از نیمه شب تا اذان صبح نخوابید.

گفتم: این شخص دیوانۀ خداست. گفت: آخر او روی خاک ها رفته بود، این چه نمازی بود که من به عمرم حتی یک رکعتش را ندیدم؟ او که داشت در نماز می مرد؟ من بیدار بودم که اگر او بیافتد، با ماشین خود او را به بیمارستان ببرم.

گفتم: امثال این آقا در جهان کم هستند، که خدا را خوب شناختند و با او زندگی کردند. خوب هم می میرند و در قیامت نیز خوب وارد محشر می شوند. البته من هم بیدار بودم و به صدا، نماز، حال و گریۀ او گوش می دادم.

وای که چقدر دست ما خالی است. وقتی امیرالمؤمنین علیه السلام بفرماید:

«آه من قلّه الزاد و طول الطریق و بعد السفر» (1)وای از کمی توشه و دوری راه، دیگر ما چه باید بگوییم؟

توصیه به نماز اول وقت

دانشجویی که در آمریکا بود، نقل می کرد: امتحان بسیار مهمی داشتم و راه من