ثواب الاعمال و عقاب الاعمال صفحه 516

است که خورنده مال یتیمان از روی تعدّی و ستم بزودی وبال این کار را ببیند، نخست دامنگیر ذریّه و نسل آینده او در دنیا و بعد دامنگیر خود او در عالم آخرت خواهد گشت، چنان که خداوند عزیز فرموده وَ لْیَخْشَ الَّذِینَ لَوْ تَرَکُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّیَّهً ضِعافاً خافُوا عَلَیْهِمْ فَلْیَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْیَقُولُوا قَوْلًا سَدِیداً «1» یعنی باید بترسند آنان که کفالت امر یتیمان را بعهده گرفته اند از اینکه بگذارند پس از خودشان فرزندان ناتوان و صغیری را که ترس دارند بر آنها، پس باید از خدا بترسند و ملاحظه این موضوع را بنمایند که چگونه توقّع دارند دیگران با اطفال آنها رفتار کنند همان طور خود با یتیمان مردم سلوک کنند و باید کلامی درست و خالی از هر گونه غرض و مرض گویند.

و امّا راجع بعقوبت عالم آخرت پس خداوند جلیل میفرماید: إِنَّ الَّذِینَ یَأْکُلُونَ أَمْوالَ الْیَتامی ظُلْماً إِنَّما یَأْکُلُونَ فِی بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَیَصْلَوْنَ سَعِیراً «2» که ترجمه آن گذشت.

(1) 2- سماعه بن مهران (که از اصحاب حضرت صادق و امام کاظم علیهما السّلام است)

(1) النساء: 9.

(2) النساء: 10.