ثواب الاعمال و عقاب الاعمال صفحه 523

که میفرماید: حَتَّی إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّی أَعْمَلُ صالِحاً فِیما تَرَکْتُ «1» (تا اینکه یکی از ایشان را مرگ فرا رسد گوید: پروردگارا فرمان ده مرا بازگردانند امیدوارم در آنچه واگذاشته ام عمل خیر و شایسته ای انجام دهم) یعنی زکات آن را ردّ کنم.

(1) 6- ابان بن تغلب گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: دو کشتن است در اسلام که هر دو را حقتعالی حلال کرده است، و کسی بدان حکم نمیکند تا هنگامی که قائم ما آل محمّد علیه السّلام قیام کند و آن حضرت علیه السّلام بدستور الهی در آن دو، حکم فرماید یکی مرد زناکاریست که زن داشته باشد که او را سنگسار کند، و دیگر کسی که زکات مال خود ندهد که او را گردن زند.

شرح: ممکن است مراد آن باشد که قائم علیه السّلام بیّنه و گواه بر زنا و ندادن زکات نطلبد و بعلم خود حکم جاری سازد، چنان که ظاهر روایت کافی است و اضافه ای دارد که آن جمله

لا یرید علیهما بیّنه

میباشد، و در این صورت منافات ندارد که کس دیگری این دو قتل را انجام دهد و از روی بیّنه و دلیل و شاهد باشد.

7- در

روایت دیگری ابو بصیر گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: آنکه در ایّام حیاتش زکات مال خود را ندهد پس از مرگ طلب بازگشت کند، (2) و هر کس قیراطی از زکات واجب را ندهد، میخواهد یهودی بمیرد میخواهد نصرانی (یعنی با یهود و

(1) المؤمنون: 102.