ثواب الاعمال و عقاب الاعمال صفحه 565

سیاحت و گشت بقریه ای گذشت که همه مردم آن مرده بودند و جنازهایشان در راه و خانه ها روی زمین افتاده و دفن نشده بود یاران را فرمود: اینان بعذاب الهی مرده اند و اگر بغیر عذاب مرده بودند یک دیگر را دفن میکردند، فرمود اصحاب او با خود گفتند خوشداریم قصّه آنها را بدانیم، ویرا گفتند

یا روح اللَّه

اینان را بخوان، عیسی علیه السّلام آنها را بخواند و فرمود:

یا اهل القریه

! یکتن از آنها پاسخ داد و گفت: «لبّیک یا روح اللَّه» پرسید قصّه شما از چه قرار است و وضع شما چیست؟

گفت: صبح کردیم در کمال عافیت و شام کردیم در حالی که خود را در هاویه و عذاب مشاهده نمودیم.

حضرت عیسی پرسید هاویه کدامست، گفت دریاهائی از آتش که در آن کوههائی از آذر است، فرمود: چه چیز شما را بدینروز که مشاهده میکنم انداخت؟

گفت: دو چیز: حبّ و دلبستگی بدنیا، و دیگر اطاعت و پرستش طاغوت (یعنی حاکم جائری که بر خلاف اوامر و نواهی الهی حکم میراند).

پرسید تا چه حدّ بدنیا دلبستگی داشتید؟ گفت: مانند طفل شیر خواری که بمادر علاقمند است که هر گاه رو کند خوشحال شود و هر گاه رو گرداند ناراحت و محزون گردد.