پاداش نیکیها و کیفر گناهان: ترجمه ثواب الاعمال و عقاب الاعمال صفحه 468

حدود پنجاه نفر از اصحاب حضور داشتند. امام علیه السّلام نشست و پس از مدّتی که به سکوت گذشت، فرمود: شما را چه شده است؟! شاید فکر می کنید که من پیامبر خدایم! بخدا سوگند که چنین نیستم، ولی با رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم رابطه خویشی داشته و از نسل اویم؛ پس کسی که با ما به نیکی و مهربانی رفتار کند خداوند در حقّ او نیکی و مهربانی نماید، و کسی که ما را دوست داشته باشد، خداوند او را دوست می دارد، و کسی که ما را محروم سازد خداوند او را محروم خواهد کرد؛ آیا می دانید کدام نقطه زمین در نزد خدا مقام و منزلت بیشتری دارد؟ هیچ کس از ما سخنی نگفت، و حضرت خود پاسخ داد: آن نقطه همان زمین مکّه است که خداوند آن را حرم خود ساخته و

خانه اش را (مسجد الحرام) در آن قرار داده است. سپس پرسید: آیا می دانید در نزد خدا کدام نقطه آن برتر است؟ باز هیچ کس سخنی نگفت، و خود پاسخ فرمود: آن نقطه، مسجد الحرام است. باز پرسید: آیا می دانید کدام قسمت مسجد الحرام در نزد خدا حرمت افزونتری دارد؟ (این بار هم) کسی پاسخی نداد، و آن حضرت پاسخ فرمود: قسمتی که ما بین رکن اسود و مقام و درب کعبه است، و آنجا حطیم اسماعیل علیه السّلام بوده است، که گوسفنداش را در آنجا علوفه می داد و در همان جا نماز می گزارد؛ بخدا سوگند که اگر بنده ای در آنجا شبها به نماز قیام کند تا روز در آید و روزها را روزه بدارد تا شام فرا رسد (ولی) حق ما و حرمت ما اهل بیت را نشناسد، خداوند هرگز (آن همه عبادت در آن مکان مقدّس و محترم را) از او نخواهد پذیرفت.