- 3- جایگاه عبادت 1
- 1- پیشگفتار 1
- 2- سخن ناشر 1
- 5- نقش عبادت 3
- 6- چگونه عبادت کنیم؟ 5
- 7- آفات عبادت 7
- 8- راههای دوری از عجب و غرور 8
- 9- عبادت های باطل 12
- 10- عبّودیت نه عبادت 13
- 11- تداوم عبادت 14
- 12- فرصت عبادت نزد خداوند، محبوب ترین کارها، آنست که بیشتر دوام یابد، هر چند اندک باشد! 15
- 13- انگیزه های تغییر شکل عبادت 20
- 14- شرایط قبولی عبادات 21
- 15- نشان قبولی 25
- 16- تسلیم، بزرگترین فلسفه تکلیف 32
- 17- بهانه یا تحقیق؟ 33
- 18- اهمیّت نماز 36
- 19- نماز، از دیدگاه عقل و وجدان 37
- 20- چند سؤال و جواب 38
- 22- سبک شمردن نماز 39
- 21- ترک نماز 39
- 23- نمازهای مردود 40
- 24- نمازهای معصومین 41
- 25- نماز، پرواز روح 44
- 26- لباس و مکان نمازگزار 48
- 27- قبله 49
- 29- نیّت، ملاک ارزش 53
- 30- نمونه هایی از اخلاص 54
- 31- اخلاص در عبادت 55
- 32- آثار دنیوی نیّت 56
- 33- نیّت، به منزله عمل وقتی نیّت بر چیزی، قوی و استوار باشد، بدن احساس ضعف نمی کند. 58
- 34- راه نزدیک شدن به اخلاص 59
- 35- نیّت های سالم 63
- 36- دانشگاه حکمت 64
- 37- سوره حمد 73
- 38- صراط مستقیم، در روایات 79
- 39- سوره توحید 82
- 40- رکوع 84
- 41- سجود 85
- 42- معنای «سبحانَ اللّه» 89
- 43- قنوت 91
- 44- تشهّد 92
- 45- سلام 94
- 47- تعقیب نماز 97
- 48- نمازهای مستحب (نوافل) 100
- 50- اهمیّت نماز جماعت 103
- 49- نماز جماعت و... 103
- 51- آثار نماز جماعت 105
- 52- امام جماعت 107
- 53- نماز قضا 114
- 55- نماز جمعه 115
- 54- نمازهای دیگر 115
- 56- سیره اولیاء دین 117
- 57- نماز عید 118
- 58- نمازهای دیگر 128
4- امام باقر علیه السلام نقل می کند:
وارد شدم، پدرم را دیدم که پایش ورم کرده، رنگش متغیّر، چشمانش سرخ، پیشانی اش نشان سجده دارد، به گریه افتادم. وقتی متوجّه من شد، فرمود: فلان نوشته را بیاور!
در آن نوشته، از عبادت های علی علیه السلام کمی برایم خواند و کنار گذاشت و فرمود: چه کسی می تواند همچون علی علیه السلام عبادت کند؟(1)
5 - امام کاظم علیه السلام در زندان، گاهی از صبح تا ظهر را به یک سجده می گذراند، و چنان سینه به زمین می چسباند، که گویی پارچه ای بر زمین افتاده است.(2)
9- عبادت های باطل
پرتوی از اسرار نماز » عبادت های باطل
گفتیم که بندگی و اطاعت و عبادت، تنها در برابر آفریدگار جهان شایسته و رواست و هر پرستشی نسبت به هر پدیده یا انسان و موجودات دیگر، باطل است. این عبادت های ناروا، بیشتر از راه جهالت، یا دوری از هدایت های انبیا پیش می آید.
خداوند متعال در قرآن، ضمن اشاره به انواع عبادت های ناروا و باطل، آنها را بی دلیل و بیهوده می خواند و با دلیل، ردّ می کند. از این قبیل که:
اگر بخاطر یاری جُستن از دیگران، سراغ غیر خدا می روید، بدانید که همه قدرت ها از آن خداست: «أَنَّ الْقُوَّهَ لِلَّهِ جَمِیعاً»(50) اگر در پی عزّت یافتن هستید، باز هم عزّت برای خدا و در دست خداست: «فَلِلَّهِ الْعِزَّهُ جَمِیعاً»(51)
اگر برای تأمین معاش و روزی هستید. معبودهای باطل که مالک رزق شما نیستند: «لَا یَمْلِکُونَ لَکُمْ رِزْقاً»(52)
اگر به امید نفع یا ضرر، توسّط مبعودهای دیگرید، آنان توان سود رساندن یا دفع زیان ندارند: «مَا لَا یَمْلِکُ لَکُمْ ضَرّاً وَلَا نَفْعاً»(53)
اگر طاغوت ها را برتر از خود می دانید، بدانید که آنها هم بندگانی همچون شمایند: «عِبَادٌ أَمْثَالُکُمْ»(54)
اگر پرستش بت ها، روی تقلید از نیاکان است، آنان خود در گمراهی بودند: «أَنتُمْ وَءَابَآؤُکُمْ فِی ضَلَلٍ مُّبِینٍ»(55)
وقتی بزرگان معصوم ما چنین اند و همواره به قصور خویش در عبادت اعتراف دارند و زبانشان به «ما عبدناک حق عبادتک» گویاست، دیگر چه جای غرور و خودپسندی، نسبت به آنچه بنام «عبادت» انجام می دهیم: میان عبادتِ ما و عبادت اولیاء خدا «تفاوت از زمین تا آسمان است» پس چرا مغرور شدن؟