- 3- جایگاه عبادت 1
- 1- پیشگفتار 1
- 2- سخن ناشر 1
- 5- نقش عبادت 3
- 6- چگونه عبادت کنیم؟ 5
- 7- آفات عبادت 7
- 8- راههای دوری از عجب و غرور 8
- 9- عبادت های باطل 12
- 10- عبّودیت نه عبادت 13
- 11- تداوم عبادت 14
- 12- فرصت عبادت نزد خداوند، محبوب ترین کارها، آنست که بیشتر دوام یابد، هر چند اندک باشد! 15
- 13- انگیزه های تغییر شکل عبادت 20
- 14- شرایط قبولی عبادات 21
- 15- نشان قبولی 25
- 16- تسلیم، بزرگترین فلسفه تکلیف 32
- 17- بهانه یا تحقیق؟ 33
- 18- اهمیّت نماز 36
- 19- نماز، از دیدگاه عقل و وجدان 37
- 20- چند سؤال و جواب 38
- 22- سبک شمردن نماز 39
- 21- ترک نماز 39
- 23- نمازهای مردود 40
- 24- نمازهای معصومین 41
- 25- نماز، پرواز روح 44
- 26- لباس و مکان نمازگزار 48
- 27- قبله 49
- 29- نیّت، ملاک ارزش 53
- 30- نمونه هایی از اخلاص 54
- 31- اخلاص در عبادت 55
- 32- آثار دنیوی نیّت 56
- 33- نیّت، به منزله عمل وقتی نیّت بر چیزی، قوی و استوار باشد، بدن احساس ضعف نمی کند. 58
- 34- راه نزدیک شدن به اخلاص 59
- 35- نیّت های سالم 63
- 36- دانشگاه حکمت 64
- 37- سوره حمد 73
- 38- صراط مستقیم، در روایات 79
- 39- سوره توحید 82
- 40- رکوع 84
- 41- سجود 85
- 42- معنای «سبحانَ اللّه» 89
- 43- قنوت 91
- 44- تشهّد 92
- 45- سلام 94
- 47- تعقیب نماز 97
- 48- نمازهای مستحب (نوافل) 100
- 49- نماز جماعت و... 103
- 50- اهمیّت نماز جماعت 103
- 51- آثار نماز جماعت 105
- 52- امام جماعت 107
- 53- نماز قضا 114
- 54- نمازهای دیگر 115
- 55- نماز جمعه 115
- 56- سیره اولیاء دین 117
- 57- نماز عید 118
- 58- نمازهای دیگر 128
1- 432) بحارالانوار، ج 73، ص 12.
2- 433) قصارالجمل، ج 1، ص 321.
3- 434) نساء، آیه 86.
4- 435) بحارالانوار، ج 73، ص 10.
5- 436) بحارالانوار، ج 73، ص 11.
6- 437) نور، آیه 61.
7- 438) تفسیر نمونه، ج 14، ص 553.
8- 439) میزان الحکمه، ج 4، ص 538.
9- 440) بحارالانوار، ج 40، ص 335.
46- تعقیبات و نوافل
پرتوی از اسرار نماز » تعقیبات و نوافل
نماز، حضور در پیشگاه خداوند و شرکت در ضیافتی معنوی است که وی، بندگان را به آن فرا خوانده است.
همچنان که حضور در یک میهمانی، مقدّمات و آدابی دارد و نسبت به مهمان، استقبال و بدرقه به عمل می آید و مهمان هر چه عزیزتر باشد، مراسم پیشواز و بدرقه، با شکوهتر صورت می پذیرد، ادای فریضه الهی نیز چنین است.
پیشوایان معصوم ما علیهم السلام پیش از فرا رسیدن وقت نماز، خود را مهیّای آن می ساختند و پس از نماز نیز، مدّت ها به تعقیب نماز می پرداختند و دل از یاد خدا نمی کندند و لب از ثنای او نمی بستند و چهره از قبله برنمی تافتند.
مگر نه آنکه نماز را «نور چشم» خود می دانستند؟ مگر انسان به آسانی دل از نور چشم می کند و از آن چشم می پوشد؟
اذان و اقامه، نوعی استقبال از نماز است و تعقیبات، بدرقه آن.
بی اعتنایی به تعقیبات و دعاهای پس از نماز، نشان بی علاقگی به خود نماز است.
آنگونه که در روایات، نسبت به زودتر رفتن به مسجد و انتظار شروع نماز را کشیدن، تشویق و سفارش شده و منتظر نماز را، «مهمان خدا» گفته اند.(1) به انجام مستحبات و دعاهایی پس از اتمام نماز نیز سفارش شده است.
قرآن می فرماید:
«فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ وَاِلی ربِّکَ فَارْغَبْ»(2)
47- تعقیب نماز
پرتوی از اسرار نماز » تعقیب نماز
امام صادق علیه السلام می فرماید:
همین که از نماز واجب فارغ شدی، به دعا و تعقیب نماز مشغول باش.(443) و می فرماید:
دعا پس از نماز صبح و ظهر و مغرب، مستجاب می شود.(444) همین که فارغ شدی، به کار دیگری بپرداز و به سوی پروردگارت رغبت نما.
اینک به ذکر برخی از مسائل مربوط به تعقیبات می پردازیم: