در محضر آیت الله العظمی بهجت صفحه 152

و ما کان الله لیعذبهم و انت فیهم و ما کان الله معذبهم و هم یستغفرون (440)

مادام که تو در میان ایشان هستی، خداوند آنان را عذاب نمی کند، هم چنین مادام که

استغفار می کنند، خداوند آنان را عذاب نخواهد نمود.

و می فرماید:

فلولا اذ جاهم باسنا تضرعوآ (441)

پس چرا هنگامی که عذاب ما به سراغشان آمد، تضرع و زاری نکردند.

هم چنین می فرماید:

لما ءامنوا اکشفنا عنهم عذاب الخزی فی الحیوه الدنیا و متعنهم الی حین (442)

هنگامی که ایمان آوردند، عذاب رسواگر را در زندگانی دنیوی از آنان برداشتیم و آنان را تا زمانی [ معین ] بهره ور ساختیم.

در امم سابقه اتفاق افتاده که عذاب الهی به همان ترتیبی که پیغمبر آن ها خبر داده بود، بر بالای سرشان آمده، به طوری که هم یقین کرده و فهمیده اند که عذاب خدا نازل خواهد شد؛ ولی با تضرع و ابتهال آن را برطرف کرده اند. عذاب خداوند از طرف غیب به توسط ملایکه، با توبه و رجوع الی الله و تضرع رفع می شود چه استبعاد دارد که عذاب از ما نیز رفع شود؟!