فرهنگ صفات (اخلاقی) صفحه 326

عموم مردم نیز که با امور مادی مأنوس و کاستی ها و کمبودهای آن را با همه احساس خود درک می نمایند، عدالت را منحصراً در امور مادی و مسائل اقتصادی زندگی خلاصه می کنند. برای آنان عدالت یعنی زندگی و زندگی یعنی عدالت! و جور و ستم یعنی مرگ تدریجی؛ مرگی که ستمگران از راه های مختلفِ فرهنگی، سیاسی و اقتصادی بر آنان تحمیل کرده و محیط متعفّن و مسموم ستمگری و حنظل تلخ و کشنده بیدادگری را برای آنان جایگزین فضای عطر آگین قسط و شهد گوارای عدالت می سازند.

متأسفانه بشر در طول تاریخ همواره شاهد حکومت های ستم پیشه و رژیم های مستبدی بوده که کم ترین توجهی به این نیاز فطری و طبیعی انسان ها نکرده، اقشار محروم جامعه را با خفقان و جور و جنایت مورد استثمار و چپاول بی رحمانه، و افراد آگاه و عدالت خواه را با فشار و دروغ و تهمت مورد سخت ترین آزار و اذیت قرار داده اند.

اسف بارتر آنکه بسا با انگیزه استثمار بیشتر، با رفع اندکی از نیازهای مادی و تأمین - به اصطلاح بخور و نمیر - نان و آب گروهی از مردم بی پناه، فاصله خود و هواداران خود را بیش از پیش از اقشار مستضعف و محروم جامعه افزایش داده و با نام آزادی، انسانیت را و با شعار عدالت، قسط و عدل و عدالت را مذبوح و مقتول ساخته اند!

این جنایت پیشگانِ عدالت ستیز گویا حاصل دست رنج آن تشنگان عدالت را ارث پدری خویش دانسته و نیازهای فراوان مادی و معنوی آنان را در آب و نان خلاصه می بینند و از این حقیقت روشن غافل اند که اساسی ترین خواسته فطری بشر از حاکمان جامعه، نگاه انسانی داشتن و پاسداشت حرمت و کرامت انسان هاست که از مهم ترین پایه های اجرای صحیح عدالت است.

مردم انتظار دارند - و البته این انتظار، حق آنان است - که زمام امور خود را در