فرهنگ صفات (اخلاقی) صفحه 327

اختیار زمامدارانی قرار دهند که وکیلانی عادل و امین برای آنان بوده، حقوق فرد فرد جامعه را مراعات کرده، و حق را به حق دار برسانند.

اسلام عزیز که عدالت را کریمه ای بس ارزشمند و فضیلتی بس عظیم می داند، با تبعیض، باند بازی، استثمار و ظلم و بیدادگری - که ابزار رایج و همیشگی حاکمان و سیاستمداران دنیا پرست بوده و هست - به شدّت به مبارزه برخاسته و نه تنها آموزه های جدیدی در زمینه جهان و انسان و فرد و جامعه آورده، بلکه نوع نگرش، طرز تفکّر و نحوه اندیشیدن گروندگان به اسلام را نیز متحوّل ساخته است. ارزش ها را از جایگاه شایسته خود برخوردار ساخته، و فضیلت هایی مانند عدالت و تقوا را که به هنگام ظهور اسلام فاقد کم ترین ارزش بود، به بالاترین درجه فضیلت ارتقا بخشیده است.

جامعه مورد نظر اسلام، جامعه ای است که عدالت با گستره مفهومش بر جمیع مراتب و نواحی آن حکم فرما باشد، به همین جهت، اولیای الهی و پیشوایان دین، عدالت را زیربنای قوانین آسمانی، و برای مسلمانان یک وظیفه مهم دینی دانسته و بی تفاوت بودن نسبت به صحنه های بی عدالتی را برای هیچ مسلمانی - خصوصاً کسانی که به آموزه های دینی آگاهی کافی دارند - روا ندانسته اند.

نقش عدالت در امید بخشیدن به اقشار مختلف جامعه، خصوصاً جوانان، و سوق دادن آنان به معنویت و دین و دینداری بر کسی پوشیده نیست. تجربه نشان داده است که چنانچه عدالت در همه ابعاد، زمینه ها و حوزه هایش اجرا گردد، مردم گروه گروه به دین خدا روی می آورند.

آغاز امر دین با هدف اجرای عدالت و قیام مردم به قسط و عدل همراه بوده است.(1) پایان آن نیز جز این نخواهد بود و لذا اساسی ترین برنامه منجی کلّ،