فرهنگ صفات (اخلاقی) صفحه 399

اشتباهتان چیزی نگفتم و آن ها نیز اعتراف می کردند.

آنگاه می فرمود: من از شما گذشتم، آیا شما نیز مرا بخشیده و از کوتاهی هایی که ممکن است نسبت به شما انجام داده باشم چشم پوشی کردید؟!

روز عید فطر نیز به هر یک از آنان مبلغی که آن ها را از مردم بی نیاز سازد جایزه داده و آن ها را آزاد می ساخت. و به این ترتیب هر سال در آخر ماه مبارک حدود بیست تن از غلامان و کنیزان خود را از قید بندگی آزاد می فرمود.»(1)

از زیباترین و شگفت انگیزترین مظاهر این عمل انسانی و کرامت اخلاقی، رفتار معجزآسای امیر مؤمنان علیه السلام با قاتل خود ابن ملجم مرادی بود.

ابن سعد از اهل سنت می نویسد:

«هنگامی که ابن ملجم را دستگیر کرده، به محضر آن بزرگوار آوردند، فرمود:

أَطِیبُوا طَعامَهُ وَ أَلِینُوا فِراشَهُ!

به او طعام پاکیزه (و غذای نیکو) بدهید و برای او بستر نرم بگسترانید!»(2)

شهریار زیبا سخن که از این برخورد شگفت انگیز به حیرت افتاده، می گوید:

تو مگر خدایی ای دشمنْ دوست؟!

کرامت های اخلاقی که در طول عمر به ویژه در صحنه های نبرد از آن بزرگوار مشاهده شده به حق شایسته است که آن ها را «معجزات اخلاقی» آن امام مبین بنامیم.