فرهنگ صفات (اخلاقی) صفحه 481

صفحه 481

زمان دیگر به لبه پرتگاه نابودی و درک ناتوانیش به دستیابی به قلّه های خوشبختی و رستگاری و - بازگشت به تعلیمات پیامبران و آموزه های دینی فراهم کرده و گروه عظیمی از دانشمندان را به دامن وحی و پیروی از دستورات آسمانی باز گردانده است، به طوری که آنان به خوبی دریافته اند: درمان گرفتاری های بزرگ عصر حاضر و علاج بیماری های جانکاه جوامع بشری در دستورات انبیا نهفته و دانش بدون اعتقاد دینی و منهای برنامه های تربیتی و اخلاقی پیامبران برای نجات و خوشبختی بشر ناکافی است.

توجه به این نکته نیز لازم است که بیماری غرور علمی اختصاص به تحصیل دانش های بشری نداشته، بسیار اتفاق می افتد که فراگیری علوم دینی نیز باعث تکبّر و غرور افرادی شود که بدون تلاش معنوی در زمینه تهذیب نفس، به آموختن آموزه های دینی بسنده می کنند.(1)

کسی که در پرتو پرفروغ برنامه های تربیتی فرستادگان الهی به تربیت خود نپرداخته و مبارزه با نفس و خواسته های حیوانی را در زمره وظایف دینی و انسانی خود قرار نداده باشد، دانش و آموخته های او بیش از هر چیز دیگر زمینه ساز غفلت از جایگاه و منزلت حقیقی وی شده و اصلی ترین ابزار و وسیله سقوط او همان معلوماتی خواهد بود که به حسب ظاهر نردبان ترقی و عامل رشد


1- 688. در روایتی از امام صادق علیه السلام تحصیل کنندگان علم به سه دسته تقسیم شده اند که از جمله آنان کسی است که علم را برای برتری جویی و فریفتن {دیگران} می طلبد. چنین شخصی نیرنگ باز و چاپلوس است و بر همدوشان خود گردن فرازی می کند. برای ثروتمندان پست تر از خود کوچکی نموده (سر سفره آن ها می نشیند و) حلوا و شیرینی آن ها را می خورد و دین خود را در هم می شکند {و از دست می دهد}. خداوند او را {به خاطر این رفتار} بی نام و نشان کرده و اثرش را از میان عالمان از بین می برد. ر.ک: کافی، ج 1، ص 39، باب نوادر از علم، ح 5
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه