فرهنگ صفات (اخلاقی) صفحه 567

«أُصُولُ الْکُفْرِ ثَلاثَهٌ: اَلْحِرْصُ وَ الْإِسْتکْبارُ وَ الْحَسَدُ.»(1)

«ریشه های کفر سه چیز است: حرص، تکبّر و حسد.»

امام سجّاد علیه السلام می فرمایند:

«گناهان دارای شعبه ها (و سرچشمه هایی) است؛ اولین شعبه آن تکبر... سپس حرص، آنگاه حسد است...»(2)

امیر مؤمنان علیه السلام می فرمایند:

«اَلْحِرْصُ مُوْقِعٌ فِی کَثِیرِ الْعُیوبِ.»(3)

«حرص آدمی را در بسیاری از عیب ها واقع می سازد.»

به همین جهت بسیاری از ناسپاسی ها، حق کشی ها و جنایاتی که در طول تاریخ بر بشر روا داشته شده، به مدد سیم و زر و در سایه شوم افراد پست و حریص صورت گرفته است.

ارمغان حرص و آز برای حریص، سلب راحتی و آسایش، و رنج و محنت و محرومیت است.

امام صادق علیه السلام می فرمایند:

«حریص از دو خصلت محروم شود و دو خصلت ملازم و همراه او گردد: از قناعت محروم گشته، با فقدان راحتی همراه می شود. و از رضا به قضای الهی محروم شده، با از دست دادن یقین ملازم می گردد.»(4)

و نیز می فرمایند:

«... حریص همواره در هفت آفت دشوار به سر می برد: اندیشه ای که به

1- 839. وسائل الشیعه، ج 15، ص 339، باب 49 از جهاد نفس، ح 1 و باب 55، ح 10 و 12
2- 840. همان، ج 16، ص 8، باب 61، ح 2
3- 841. غرر الحکم، ج 1، ص 38، ف 1، ح 1174
4- 842. خصال، ج 1، ص 69، باب 2، ح 104