فرهنگ صفات (اخلاقی) صفحه 627

آری، باید با کظم غیظ و فرونشاندن هیجان درونی، از شعله ور شدن شراره های شوم و ویرانگر غضب جلوگیری کرده، خود و دیگران را از پی آمدهای خطرناک آن محافظت و پاداش مجاهدان را برای خویش ذخیره سازیم.

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله می فرمایند:

«أَلا وَ مَنْ حَفِظَ نَفْسَهُ عِنْدَ الْغَضَبِ فَهُوَ کَالْمُجاهِدِ فِی سَبِیلِ اللَّهِ.»(1)

«آگاه باشید! کسی که به هنگام غضب خویشتن داری نماید بسان مجاهد در راه خداست.»

امیر مؤمنان علیه السلام می فرمایند:

«رَأْسُ الْفَضائِلِ مِلْکُ الْغَضَبِ وَ إِماتهُ الشَّهْوَهِ.»(2)

«اساس و قلّه رفیع فضیلت ها در اختیار داشتن خشم و کشتن خواسته های نفسانی است.»

امام صادق علیه السلام می فرمایند:

«از پدرم شنیدم که عربی بیابانی به حضور رسول خدا صلی الله علیه وآله شرفیاب شده، عرض کرد: در بیابان زندگی می کنم، چیزی به من بیاموزید که در بردارنده همه سخنان نیک باشد.

حضرتش پاسخ دادند:

«خشمگین مشو!»

مرد بیابانی سه بار خواسته خود را تکرار کرد و آن حضرت همان پاسخ را دادند. وی با خود گفت: از این پس دیگر سؤال نمی کنم زیرا رسول خدا چیزی جز خیر به من نفرموده است.»