- پیشگفتار 1
- سفر ولایت 3
- جلسه اول 3
- گناه مقربان 4
- مراتب ادب 5
- پیامد عطوفت 5
- تربیتهای آسمانی 7
- تسلیم در برابر حق 8
- تربیت یافتة پیامبر 8
- خُلق عظیم 9
- عظمت خلقت 10
- بیان خلق پیامبر 10
- هدف بعثت 11
- پستی دنیا 11
- حقیقت دین 12
- اخلاق در میزان اعمال 12
- تقویت ایمان و کفر 13
- به سوی بهشت 13
- رهایی از بخل نفس 14
- سرآغاز نامة عمل مؤمن 15
- گنجینههای رزق 16
- معیار انتخاب همسر 16
- بهشتِ خانه 17
- برخورد زیبای پیامبر 18
- جلسه دوم 18
- آشتی با خدا 18
- تخلق به اخلاق الهی 19
- همراهی با پیامبر 19
- گناه نابخشودنی 20
- بهشت و جهنم ناگزیر 20
- در بند گناه 21
- همسان شرک به خدا 22
- آتش بداخلاقی 22
- آتش نقد 23
- وعدههای خداوند 23
- اجابت نکردن موسی 24
- درخواست و اجابت 24
- جزای نقد 25
- زمامداران بهشت و جهنم 25
- ملامت ممنوع! 26
- گرایش به اخلاق 26
- شیخ جعفر کاشف الغطا 26
- کرامت شیخ جعفر 27
- اهل گذشت 28
- آیت الله بروجردی 28
- حاج میرزا علی آقای شیرازی 29
- مدارا با همسر 29
- دست بالای دست 30
- بازگشت اعمال 30
- حرمت اهل ایمان 31
- جلسه سوم 32
- سید روزها 32
- فساد عمل 33
- لطافت و زیبایی دین 33
- برترین عمل در روز جمعه 33
- درخت و آتش 34
- آتش درون 34
- شعور و عکسالعمل گیاهان 35
- درک موجودات 36
- حکایتی شنیدنی 37
- تهدید و بشارت گل 37
- برکات تقوی 38
- بدخلقی و فشار قبر 39
- تباهی اعمال و عبادات 39
- سعد بن معاذ 40
- اشاره 40
- موقعیت سعد بن معاذ 40
- گوسالة سامری 41
- مراسم تشییع و دفن سعد 41
- فشار قبر 42
- بد خلقی با خانواده و فشار قبر 43
- جلسه چهارم 44
- مراقبت در معاشرت با خانواده 44
- سنگینی میزان اعمال 45
- کمبود اخلاق 45
- فلسفة احکام 46
- به دنبال بهترینها 47
- عبادت و اطاعت 48
- نفسپرستی 48
- گردنة شیطان 49
- وظیفهشناسی 49
- پاداش خوشاخلاقی 50
- تخلق به اخلاق الهی 50
- لذت خوشاخلاقی 51
- جاذبة خلق و خوی زیبا 51
- بر مدار واقعیت 53
- اصلاح درون 53
- مصائب اهلبیت 54
- جاذبة حسن خلق 54
- ملایمت و نرمی 55
- رفاقت و یگانگی 55
- برترین دعا 56
- جلسه پنجم 56
- برتری ایمان 57
- طبیعت اولیای خدا 57
- فساد عمل 58
- امام مبین 58
- اساس خوشاخلاقی 59
- بر لب پرتگاه جهنم 60
- کلید بدیها 60
- احیاگر کینهها 61
- آتش دلها 61
- مهار آتش غضب 62
- حلم و بردباری 62
- حسن خلق با همه 63
- اخلاق در میدان نبرد 63
- شیرینترین پیروزی 64
- بدترین چیزها 65
- تأثیر نرمخویی 65
- ایمنی از خشم خدا 66
- سیر و سلوک 67
- منشأ غضب 68
- ترک حیوانی 68
- در برابر بیاعتنایی غلام 69
- در افق انبیا 69
- انتظار از دیگران 70
- پیامبر و یتیم بداخلاق 70
- جلسه ششم 71
- معیار ایمان 72
- نزدیکترین مردم به پیامبر 73
- صفات ذاتی 74
- تلاش برای اصلاح 75
- انتهای حلم و بردباری 76
- نرمخویی، پاکیزهگویی و گشادهرویی 76
- تغافل و چشمپوشی 77
- تجاهل امیرالمؤمنین 77
- خشمی که کنترل شد 78
- اهریمن خشم 78
- کاظم آل محمد 79
- شعلهای برافروخته 79
- محبوبترین جرعهها 80
- قلبی آکنده از رضایت 80
- امام صادق در مرگ خردسالشان 81
- تأثر نفس 81
- حقیقت دین 82
- لذت فرو بردن خشم 82
- خانوادهای از اهل بهشت 83
- رفاقت با اطرافیان 84
- انس و الفت با اطرافیان 84
- هم درجه با امام رضا 85
- تطهیر از گناه 86
- دری از عافیت 86
- جلسه هفتم 86
- مثلث حسن خلق 87
- خمیرمایة حسن خلق 88
- آسانگیری 89
- مهار ایمان 89
- نرمش و ملایمت 89
- باطن غیبت 91
- خروج از اعتدال 92
- آثار تخریبی غضب 92
- جنود شیطان 92
- آزار خداوند 93
- پیوند خدا و خلق 94
- آشی که ریخت 95
- اخلاق پیامبر از زبان اَنَس 95
- نخی از عبای پیامبر 96
- راههای مهار غضب 96
- نقد افراد 96
- دعا و توسل 97
- پناه بردن به خداوند 97
- اشاره 97
- یاد خداوند 98
- کوچک شمردن خود 99
- کم کردن حساسیتها 100
- تغییر وضعیت 100
- تغییر مکان 100
- وضو گرفتن 101
- سکوت در برابر خشمگین 101
- تمرین و تلاش 101
- شناخت ارج و مقام حلم 102
- جریمه کردن خود 102
- نماز یکشنبة ماه ذیقعده 103
- ادای حقالناس 103
- مرگ با عزت 104
- حفظ ایمان 104
- هنگام دیدار 105
- جلسه هشتم 105
- سرچشمة خوبیها 106
- تحمل و تغافل 106
- رفتار بزرگوارانه 107
- خود مشغولی 108
- پردة جهل 109
- پیشگیری از غضب 109
- آرزوی اهل معرفت 110
- نرمی در گفتار 111
- خستگی در کارها 111
- بیتوجهی به نفس 111
- سکوت جاهل 112
- عیال خداوند 113
- کمگویی حضرت آدم 113
- سنجیدهگویی 114
- مناجاتهای زیبا و دلنشین 115
- زیباترین و زشتترین آفریده 115
- رابطة گفتار و رفتار 115
- عباد الرحمن 116
- رفعت کلام 116
- بهترین اعمال 117
- راه رهایی از بحران 118
- دعای مستجاب 118
- جلسه نهم 118
- نرمخویی پیامبر 119
- از همان دست 120
- یگانگی با خداوند 121
- نکیر و منکر 121
- پوشش گناهان 122
- خطاپوشی و زیبانمایی 122
- بازتاب رفتار 123
- نرمش در گفتار 123
- زبان صمیمیت 124
- مالک اشتر در بازار 125
- دعا در پاسخ بد زبانی 125
- بوسه بر آستان بهشت 126
- پاسخ امام سجاد 126
- جمال انسان 127
- تواضع در برابر حق 127
- سخن سنجیده 128
- زیباگویی با همه 128
- جلسه دهم 129
- صلوات و سلام خداوند 129
- اساس حسن خلق 130
- گشادهرویی 130
- شادابی مؤمن 131
- مسئولیت و صلاحیت 132
- خوش خبری 132
- رهایی از دام فتنهها 133
- پرهیز از نزاع 133
- آداب دیدار 134
- ارتباطهای عبادت آمیز 135
- دام محبت 135
- گشادهرویی با خداوند و اولیای الهی 136
- تقسیم عادلانه 137
- مقام رضا 138
- نشاط در نماز 138
- سفرة کرم خدا و اولیا 139
- دادههای خدا 139
- قرب به خدا 140
- زیباترین هدیه 140
- زدودن کینهها 141
- خصلت هر آزاده 141
- ارتباطی زیبا 141
- نشانة رستگاری 142
- نخستین عطا 142
- بهشت واجب 142
- فهرست ها 143
- فهر ست روایات و دعاها 148
- فهرست منابع 173
- مشخصات کتاب 183
این نرمی و ملایمت و انقیاد در برابر حق است. مؤمن در برابر حق تسلیم محض است. هیچگونه مقاومت و سرسختی ندارد. فض و غلیظ و جبهه گیر نیست. رام و آرام و مطیع است.
امیرالمؤمنین(ع) در همان خطبه میگوید که پیامبر خدا به من فرمود:
اِنَّکَ تَسْمَعُ ما اَسْمَعُ وَ تَری ما اَری اِلّا اَنَّکَ لَسْتَ بِنَبیٍّ؛ آنچه را میشنوم، تو نیز میشنوی و آنچه را من میبینم، تو نیز میبینی. تنها فرق من و تو این است که تو پیامبر نیستی.
خداوند همة چیزهایی را که به پیامبر مرحمت کرده، به علی(ع) نیز مرحمت فرموده است.
خُلق عظیم
در هر صورت پیامبر ما تربیت شدة خداست. در روایت آمده است که خداوند پیامبرش را تربیت کرد و چون به کمال ادب رسید، خداوند به او فرمود:
اِنَّکَ لَعَلی خُلُقٍ عَظیمٍ؛ به راستی که تو دارای اخلاق بسیار بزرگوارانهای هستی.
این مطلب را خدای بزرگ میگوید، نه یک انسان معمولی. خدای عظیم میگوید: «اِنَّکَ لَعَلی خُلُقٍ عَظیمٍ». در این آیه چندین تأکید وجود دارد. «علی» برای استیلاست. و این تعبیر بسیار بلندی است. یعنی بر خلق عظیم استیلا پیدا کردهای. بر مرکب شاهوار اخلاق عظیم سوار شدهای.
آنچه به پیامبر عزیز عظمت بخشید و خداوند از آن با عظمت یاد کرده است، خلق و خوی زیبای پیامبر است. و این را میتوان مهمترین شاخصه و ویژگی پیامبر خدا(ص) بر شمرد. از اینرو هرقدر انسان خوشاخلاقتر باشد، به پیامبر خدا، نمونة کامل انسانیت شبیهتر و نزدیکتر است. خود آن حضرت نیز به این حقیقت تصریح فرمودهاند:
اَشْبَهُکُمْ بی اَحْسَنُکُمْ خُلْقاً؛ شبیهترین شما به من کسی است که اخلاقش نیکوتر باشد.