پیام های قرآنی با بیان اهل بیت علیهم السلام صفحه 190

خود قرار داده است، و این عمل حرامی است، چراکه تو نیز همانند او حقّی را انکار نموده ای.(1)

از آیه فوق ظاهر می شود که استدلال و جدال با کفّار و معاندین باید متین و بر وجه احسن و با ملاطفت و ملایمت انجام گیرد همان گونه که خداوند در آیه «وَ قُولا لَهُ قَوْلاً لَیِّنا لَعَلَّهُ یَتَذَّکَرُ أَوْ یَخْشی» به حضرت موسی و هارون علیهماالسلام دستور می دهد که در مقابل فرعون با ملایمت سخن بگویند تا شاید به خود بیاید و از عقوبت خدا بترسد، تا چه رسد به مؤمنین و مسلمین نسبت به برخی از مسایل دینی و یا معاشرتی که قیل و قال با آنان بسیار زشت و نکوهیده است و در روایات زیادی مذمّت از مراء و کشمکش با برادران دینی وارد شده که به برخی از آنها اشاره می شود. این روایات پاداش بزرگی را نیز برای کسی که جدال و مراء و کشمکش را ترک کند ولو صاحب حق باشد نوید داده است.(2)

(3)رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هرکه جدال و کشمکش را با برادران دینی خود رها کند گرچه

1- - تفسیر صافی، ج3،163 از احتجاج و تفسیر حضرت عسکری7.
2- - مجمع الفایده، ج5،395.
3- - قال النّبی صلی الله علیه و آله : من ترک المراء و هو محقّ بنی له بیت فیالجنّه الأعلی، و من ترک المراء وهو مبطل بنی له بیت فیریاض الجنّه. (مجمع الفایده، ج 5 ، 396 عن المستدرک، ج 2، 99) و عن اُمّ سلمه رحمهااللّه قالت: قال رسول اللّه صلی الله علیه و آله : إنّ أوّل ماعاهد إلیّ ربّی و نهانی عنه - بعد عباده الآوثان و شرب الخمر - ملاحاه الرجال. (المصدر) و قال صلی الله علیه و آله : لایستکمل عبد، حقیقه الإیمان حتّی یدع المراء و إن کان محقّا. (المصدر) و قال الصّادق علیه السلام : المراء داء ردّی، و لیس فیالإنسان خصله شرّ منه و هو خلق إبلیس و سنّته، فلا یماری فی أیّ حال إلاّ جاهلاً بنفسه و بغیره محروما من حقائق الدّین. (المصدر) و روی عن أبی داء الدر، و أبی أمامه، و وابله، و أنس، قالوا: خرج علینا رسول اللّه صلی الله علیه و آله یوما و نحن نتماری فی شی ءٍ من أمر الدین فغضب غضبا شدیدا لم یغضب مثله، قال: إنّما هلک من کان قبلکم بهذا، ذروا المراء، فإنّ المؤمن لایماری، ذروا المراء، فإنّ المؤمن لایماری، ذروالمراء فإنّ المماری قد تمّت خسارته، ذروالمراء، فإنّ المماری لاأشفع له یوم القیامه، ذروالمراء، فإنّی زعیم بثلاث أبیات فی الجنّه، فیریاضها، و أوسطها، و أعلاها، لمن ترک المرء و هو صادق، ذرواالمراء، فإنّ أوّل مانهانی عنه ربّی - بعد عباده الأوثان المراء. (المصدر) و عن النّبی صلی الله علیه و آله : ثلاث من لقی اللّه عزّوجلّ بهنّ دخل الجنّه فیأیّ باب شاء: من حسّن خلقه، و خشی اللّه فیالمغیب و المحضر، و ترک المراء و إن کان محقّا. (المصدر، ص 397)