تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 100

جدیدی را معرفی کرده ایم تا نسبت به آن بیگانه نباشد.

به عنوان مثال دیگر در این سنین باید به متربّی طرز برخورد با جنس مخالف را آموزش دهیم. بالاخره اگر قرار است او وارد فضای باز دانشگاه یا هر محیط دیگری شود، لازم است بداند چگونه باید با جنس مخالف برخورد کند. مختصات این برخورد باید در چارچوب شرع باشد و در عین حال نباید برخوردی باشد که فرد را متهم به بداخلاقی و بی ادبی در معاشرت کند. نتیجه ی این آموزش، آموختگی متربّی است که چگونه هم حیا و وقار خود را حفظ کند و هم به آداب معاشرت پای بند باشد.

5-2-8) جمع بندی

حاصل این مقال آن که ما نیز قبول داریم باید متربّی را در برابر آفات مقاوم کرد امّا تاکید داریم که این مقاوم سازی حتماً باید با بصیرت و با نظر به شرایط انجام شود. اولاً باید متناسب با تحمل و مقاومت متربّی او را با آفات آشنا کرد. لازمه ی این کار شناخت دقیق از متربّی و میزان تاثیرگذاری آفت هاست. ثانیاً واکسیناسیون نباید ناقض اصل مطلب باشد و پروسه ی تربیت را از جریان بیندازد. ثالثاً زمانی باید به واکسیناسیون روی آورد که متربّی به حدی قابل قبول از عقلانیت و صیانت رسیده باشد. در این صورت است که می تواند در برابر آفت وارد شده، به صیانت درونی روی آورد (خودکنترلی). رابعاً این توانایی غالباً در سنین پایان نوجوانی و ابتدای جوانی (یعنی تقریباً با شروع دوره هفت ساله سوم) به دست می آید. پیش از آن نیز باید دقّت کرد که مقاوم سازی حتماً متناسب با توان مقاومت متربّی پیش برود تا پیش از پخته شدن متربّی، در معرض آفات قرار دادن او، خطایی بزرگ است؛ چون مقاومت لازم برای مواجهه با آن ها را ندارد. هر قدر آفتی - که قصد مواجهه کردن متربّی با آن را داریم - محرک تر و خطرناک تر باشد باید اطمینان بیشتری نسبت به مقاوم بودن متربّی داشته باشیم و البته همواره باید این واقعیت را مد نظر داشت که مقاومت هیچ کس بی نهایت نیست و بی گدار به آب زدن در این مسیر ممکن است خسارت بار باشد.