تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 103

2-3-8) گزینش و نظارت دقیق بر معلّمان

گزینش صیانتی به علاوه در مورد معلّمان نیز به دقّت اعمال می شد. علّامه در این عرصه نیز قائل بود که «یک فضله ی موش یک پاتیل شربت را دور ریختنی می کند» و «یک بز گر، گله را گر می کند».(1) از همین رو معلّمان را با ظریف بینی ویژه ی خود گزینش می کرد. امّا نکته مهمّ این بود که هیچ معلّمی پس از ورود به مدرسه از نظارت های صیانتی وی در امان نمی ماند. این صیانت هم در حوزه ی اعتقادی اعمال می شد و هم در ساحت اخلاق و رفتار.

در عرصه ی باورها، در خاطرات همکاران مرحوم استاد آمده است: «روزی یکی از اساتید در کلاس درس.... جمله ی کوتاهی که رایحه ی گستاخی نسبت به مقام شامخ حضرت صادق (علیه السلام) داشت را به زبان رانده بود، آقای علّامه به محض اطّلاع، تمام حق التدریس ایشان را تا پایان سال به کمال احترام پرداخت و بی درنگ عذرش را خواست»(2) وقتی به ایشان اعتراض شده بود، فرموده بود: «هدف، خیلی بالاتر این حرف هاست و درس.... هدف ما نیست»(3) چون باور داشت که «این مدرسه، برای همین قال الصادق (علیه السلام) هاست».(4) نیز یک بار دبیر تاریخ مدرسه ی راهنمایی علوی، سر کلاس از خلیفه ی دوم با عنوان «حضرت» یاد کرده بود. علّامه به شدت به توبیخ مدیر مدرسه پرداخته و از او در این زمینه بازخواست کرده بود.(5)

اما در عرصه ی اخلاق عقاب تیزبین نظارت او همه جای مدرسه را می پایید. یکی از موارد مشهود در این عرصه، جلوگیری از استعمال سیگار در مدرسه بود. هیچ یک از معلّمان و مستخدمان اجازه ی چنین کاری را نداشتند. علّامه یکی از عوامل سیگاری شدن متربّی را استعمال سیگار توسط مربّی می دانست. چون بچه ها به او نگاه

1- توصیه های استاد، 211.

2- یادنامه استاد روزبه/30 - نیز: روایت استاد/202.

3- یادنامه استاد روزبه، 30.

4- روایت استاد، 202.

5- حدیث آرزومندی، 104.