تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 104

می کنند و به عنوان معلّم کار وی را خوب می دانند و بعد در پی استفاده از این مخدر مرگبار می روند.(1) زاویه ی دیگر، نحوه ی تعامل معلّمان با بچه ها بود که در داخل(2) و حتی خارج مدرسه همواره تحت نظر علّامه قرار داشت. او از خدشه دار شدن صیانت در این وادی به شدت برمی آشفت. به عنوان نمونه ایشان مطلع شده بود که یکی از معلّمان در گردش کوهنوردی به صورت یکی از بچه ها دست کشیده است. یکی از همکاران ایشان، حالت مرحوم استاد را با شنیدن این خبر، چنین توصیف می کند: «به قدری عصبانی شدند که حالشان بد شد و چند لحظه به حالت اغما افتادند. من آب آوردم و به ایشان دادم و.... فرمودند اگر این معلّم فلان کار را با آن شاگرد بکند من چه خاکی به سر بریزم؟» فردای آن روز آن معلّم اخراج شد.(3)

3-3-8) علّامه و صیانت های ریزبینانه

تداوم صیانت به علاوه درباره ی دانش آموزان وارد شده در مدرسه علوی نیز مشهود بود. یکی از شاخصه های مهمّ در این زمینه تاکید ویژه ی علامه ی خبیر بر سادگی ظاهر دانش آموزان بود.(4) او با جدیت تمام در این عرصه می ایستاد و اجازه نمی داد کسی به روند غالب وی ضربه واردت کند. از همین رو اگر لباس دانش آموزی شیک و زیبا بود او را به خانه می فرستاد و توصیه اش می کرد که لباسی معمولی به تن کند.(5) علّامه که نوجوان را «یک پارچه آتش» می دانست(6) در مدرسه نیز می کوشید که به شعله ور شدن او دامن زده نشود به همین خاطر ریزبینانه به دو دانش آموز سفیدرو و خوش چهره توصیه کرد که لباس های سرمه ای و تیره رنگ نپوشد تا جلب توجّه

1- روایت استاد/82 و 83 و 87.

2- بنگرید به: روایت استاد/29.

3- روایت استاد/84 و 85.

4- بنگرید به: توصیه های استاد/122 و 123 - مرحوم استاد روزبه نیز قویاً بر همین مشی تاکید داشت و خود الگوی مجسم آن در مدرسه بود. بنگرید به: یادنامه استاد روزبه/67.

5- روایت استاد/172.

6- در محضر استاد 5/39.