تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 136

بایستد و به هیچ وجه حاضر نشود از خط قرمزهایش عقب نشینی کند. شاید حتی لازم باشدذ مربّی در مواردی شدت عمل هم به خرج بدهد، تندی هم بکند، تنبیه هم انجام دهد. مهمّ این است که متربّی به صلب بودن این قانون ایمان بیاورد و بفهمد که ساختار شکنی از قوانین ارزشی، ممکمن نیست یا بسیار هزینه زاست. این رویکرد به نفع خود متربّی است. ممکن است در هنگامی که متربّی تقاضای ضد ارزشی دارد از قبح تقاضای خود باخبر نشود ولی بعدها از عقلانیتش رشد کند. چه بسا ممنون مربّی اش هم باشد که چنین قوانینی را با استواری در برابر وی پاس داشت.

2-3-2) اصل «حفظ ارتباط» در کنار «رعایت ظرفیت روحی متربّی»

در بحث «قوانین حاکم در فضای مثبت» باید به دو نکته ی مهمّ توجّه داشت:

الف) حفظ رابطه ی مؤثر میان مربّی و متربّی، یک اصل مسلم تربیتی است. این ارتباط به هیچ وجه نباید بریده شود چون باعث نقض غرض و انهدام فرایند تربیت است. البته روش هایی مثل قهر یا تندی یا تنبیه ممکن است این رابطه را کم رنگ کنند. امّا باید توجّه داشت که به هیچ قیمت نباید به «بریدن» متربّی از مربّی منجر شوند. ممکن است ریسمان لاین رابطه نازک شود امّا هرگز نباید بریده گردد. پس به کارگیری این گونه روش ها باید با ملاحظه ی اصل فوق باشد. پافشاری بیش از حد بر قوانین وضع شده، بد ون در نظر گرفتن عواقب آن، ممکن است خطرآفرین باشد.(1)

ب) به همین خاطر در فرایند تحکیم چارچوب ها و قوانین، باید به «ظرفیت روحی متربّی» توجّه کرد. برخی متربّیان روحیه ی شکننده ای دارند. برخی دیگر کاملاً انعطاف پذیرند و خود را با هر شرایطی وفق می دهند. با این دسته از متربّیان می توان محکم برخورد کرد و سفت و سخت بر سر قوانین ایستاد. در مورد این گروه قطعاً خطر بریدن از مربّی وجود ندارد یا دست کم احتمال آن بسیار کم است. امّا دسته ی اوّل افرادی حساس و شکننده هستند. برخورد محکم و خشک با آن ها باعث می شود به کنج انزوا بروند یا حتی حاضر نشوند در محیط فیزیکی همراه متربّی باقی بمانند.

1- در بخش سوم کتاب، اصل حفظ ارتباط بین مربّی و متربّی بیشتر توضیح داده شده است.