تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 146

می گذرد و موقعیت مناسب را به گروه دیگر واگذار می کند. این جا ارزش عفو و گذشت به طور غیرمستقیم آموزش داده می شود. مربّی نیز می تواند از فرصت بهره بگیرد و کسانی که به این اخلاق نیکو پای بند هستند را تشویق کند.

«فرو خوردن خشم» اصل دیگری است که در یک مسابقه ی ورزشی قابل آموختن است. ممکن است یکی از دو رقیب خود را محق بداند و احساس کند که داور بازی حق او را ضایع کرده است. حتی ممکن است به خاطر شکست خود ناراحت و عصبانی باشد. در این حالت می توان به طور مستقیم یا غیرمستقیم به او آموخت که باید خشمش را فرو خورد. نباید عصبانیتش را ظاهر کند. نباید در برخورد با حریف پیروز، الفاظ تحریک کننده و رکیک به کار ببرد و...

به هر طریق یک برنامه ی ورزشی می تواند بستری برای آموزش ارزش ها باشد. مهمّ این است که مثلاً در مسابقه ی ورزشی فرد دقیقاً در موقعیت قرار می گیرد. یک وقت هست که عفو و گذشت را در کلاس درس آموزش می دهیم و فرد نیز ارزش بودن آن را تصدیق می کند. امّا گاه متربّی در موقعیت واقعی قرار می گیرد و خودش در این زمینه نقش آفرین است. در این حالت تاثیرگذاری آموزش بیشتر است چون فرد در متن یک مساله قرار دارد و می توان آموزش آن ارزش را عملیاتی کرد.

بستر دیگر اشتغالات، آن هایی هستند که خود به عنوان یک ارزش به حساب می آیند. به عنوان مثال بارز این گونه فعالیت ها می توان به فعالیت متربّیان در مراسم مذهبی (مثل محرم یا نیمه ی شعبان) اشاره کرد. یکی از اشتغالات مثبت همین است که متربّی را در آماداه سازی یک مراسم مذهبی به کار بگیریم. هر متربّی به تناسب استعدادش می تواند گوشه ای از این بار را به دوش بگیرد. برخی به تدارکات می پردازند، برخی برنامه ریزی می کنند، برخی به ساخت دکور و سایر ملزومات می پردازند، برخی نمایش بازی می کنند، برخی متن می خوانند و سخنرانی می کنند، برخی پول خرج می کنند و.... مایه گذاشتن از مال و جان و استعداد در راه اهل بیت (علیهم السلام) پیوند متربّی با آن بزرگوران را بسیار قوی می کند.

این عرق ریختن ها و تلاش ها نوعی ابراز مودت است، نوعی توسل است. مربّی آگاه