تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 150

دارای مقبولیّت باشد.

البته آگاهی مربّی از زمینه های یاد شده نباید صیانت خود او را تخریب کند. مربّی مجاز نیست که برای تربیت دیگری به بی تربیتی خود دامن بزند. غرض این است که مربّی در این عرصه ها دستی بر آتش داشته باشد تا بتواند با متربّی هم پایی کند. همین که متربّی او را آگاه نسبت به مسائل و مشغولیت هایش ببیند کافی است. مهمّ این است که مربّی بتواند احساس مشارکت متربّی را برانگیزد و برای گفت وگو با خود تحریکش کند.

البته ممکن است خود متربّی برای گفت و گو پیش نیاید. مربّی زیرک با زدن یک جرقه می تواند او را به عرصه ی گفت و گو بکشد. با بیان یک لطیفه یا طرح یک احتمال (به اصطلاح یک دستی زدن) می تواند سر گفت وگو را با متربّی اش باز کند و باعث شود آن جه در چنته دارد را بیرون بریزد.

به عنوان مثال، مهمّ این است که وقتی فرزند پا به خانه می گذارد مادر یا پدر او را تحویل بگیرند و به صورت غیرمستقیم از او دریافت گزارش کنند. ایجاد یک فضای آرام و پرتفاهم می تواند متربّی را برای بیان چنین گزارشی آماده کند. وقتی دانش آموز خسته از مدرسه به خانه می آید مادر می تواند برای او عصرانه ای حاضر کند و خودش با او هم سفره شود. این هم سفرگی می تواند باب همدلی و هم زبانی را باز کند. این گونه می توان بسیاری آفات صیانت را شنماسایی کرد و در جهت رفع آن ها قدم برداشت.

3-2) گفتگوهای غیررسمی و فضاسازی

از جهت فضاسازی نیز می توان گفتگوهای غیررسمی را بسیار مفید دانست. مربّی می تواند در این گفت و گوها تمایلات ارزشی خود را برای متربّی اش بازگو کند. می تواند چهره ی یک متربّی مطلوب را ترسیم کند و نقطه ی ایده آل خود را به او معرفی نماید در این گفت و گوهای غیررسمی، می توان هم آموزش های مستقیم را پی گرفت و هم به آموزش های غیرمستقیم پرداخت.