تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 177

فارغ التحصیلانی که مرحوم روزبه را درک کردند کاملاً بر دیگران امتیاز دارند چرا؟ چون انسانی را دیدند که گرفتار لباس و شکم و خانه و مادیات نبود.(1)

3-11) خودساختگی مربّی علوی

خود علامه نیز یادمان داد که چگونه می توان گفتار را با عمل خود آمیخت. می توان آن گونه که دین می طلبد زندگی کرد، یادمان داد که می توان آن گونه که وصف عقلاست به چهره ی دنیا نگریست.(2) مشی عملی مرحوم استاد علامه، در رسوخ اندیشه ی او بسیار تاثیرگذار بود. به طور مثال یکی از شاخصه های اندیشه ی او، بی رغبتی به دنیا و زهد بود. در عین حال همه می دانند که خانه و زندگی او تا چه حد زاهدانه بود! فرشی که به قول خودش «خرسکی» بیش نبود. پرده ای از چلوار سفید، که با دو میخ به دیوار آویخته بود، سقفی که هنوز تیرهای چوبی اش آشکار بود. اسباب و وسایلی کاملاً ساده و.... زندگی بسیار زاهدانه ای برای وی ساخته بود. وقتی از زهد سخن می گفت با تمام وجود امواج خروشان سخنش را به ساحل وجود ما می کوبید؛ طوری که مقاومت در برابر آن امکان نداشت. تأثیر کلام او پیش از هر چیز به اعتقاد و سیره ی عملی خودش باز می گشت.

ایشان به آن چه معتقد بود، عمل می کرد. وقتی از مرگ و معاد و بقای روح سخن می گفت، بدان مؤمن بود و این اعتقاد را در عمل نمایان می ساخت. می فرمود: اگر پیامبر را به پیغمبری قبول دارید، چرا در عمل با دستورهای اوم مخالفت می کنید؟ در بینش ایشان، محال بود کسی پیغمبر را، پیغمبر بداند و در عین حال با او مخالفت کند.

1- در مکتب استاد/1/34 و 35.

2- بی شک یکی از رموز خودساختگی و وارستگی علامه در این بود که او اساتید مهذب و پارسایی داشت. بزرگوارانی چون «شیخ آقا بزرگ ساوجی(رحمه الله)» و «مرحوم دربندی (رحمه الله)» تاثیراتی عمیق در ایشان گذارده بودند. یکی از مهم ترین مربّیان علامه، مرحوم آیت الله بروجردی (رحمه الله) بود که علامه انگیزه ی تاسیس از مدرسه را نیز مدیون ارشادهای الهی این مرد سترگ می دانست. علامه به حدی از آن پیر طریق الهام و الگو گرفته بود که حتی برخی حرکات ظاهری اش نیز شبیه مرحوم بروجردی بود. (بنگرید به: یادنامه استاد علامه کرباسچیان/79)