تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 192

نیست. لذا می توان این وسیله را برای متربّی تهیه کرد. البته پس از تهیه ی این وسیله باید اشکال دیگر صیانت را ادامه داد. تلفن همراه یک محیط کاملاً خصوصی برای متربّی ایجاد می کند و بسیاری از نقاط کنترل را کور می نماید. مربّی هشیار به این امر رضا نمی دهد و دست از کنترل متربّی برنمی دارد.

البته این کنترل نباید اعتماد متربّی را سلب کند بلکه باید به صورت نامحسوس و غیرمستقیم - بدون این که او بفهمد - پی گیری شود. در کنار این می توان به متربّی اعطای بینش کرد و به او فهماند که در سن و سال نوجوانی، موبایل واقعاً وسیله ای زائد است و او واقعاً به آن نیاز ندارد. به علاوه می توان با ایجاد تعلق ها و سرگرمی های دیگر، اساساً تمرکز وی را بر موبایل از بین برد و آرام آرام به تضعیف نیاز کاذبش اندیشید.

ب) نحوه برخورد با نیاز کاذب نامشروع

اما نیاز کاذب می تواند شکل نامشروع پیدا کند. مثال بارز این نیاز کاذب، تمایل متربّی به خود ارضایی است. در این جا مربّی با یک ضد ارزش فاحش روبه روست. نگرش عقلانی - وحیانی متربّی به گناه، در برخورد او با این پدیده بسیار مؤثر است. در دید یک مربّی ارزش مدار، گناه یک فاجعه به حساب می آید. وقتی متربّی را آلوده به گناه می بیند به تب و تاب می افتد. آرام و قرارش سلب می شود، خواب از چشمش ربوده می گردد و به هر وسیله ای متوسل می شود تا فرزندش را نجات بخشد. مربّی ارزش مدار در یک کلام همه ی امکانات خود را بسیج می کند و همه ی چاره جویی های محتمل را به کار می بندد تا فرزندش از این دام برهد. در این مثال، سه مطلب مهم باید مد نظر قرار گیرد:

مطلب نخست: در عین توجّه ویژه به آلودگی متربّی، باید به حفظ «اصل ارتباط مؤثرن نیز توجّه داشت. در حل مشکل خودارضایی نباید به گونه ای عمل کرد که متربّی از ما ببرد و رابطه قطع شود. باید رابطه ی ملازمت حفظ شود ولی البته از هر راه دیگری، که با ملازمت سازگار باشد، باید بهره جست تا متربّی را از خودارضایی خلاص کنیم. توجّه شود! تنها راه این نیست که مجوز این گناه شنیع را بدهیم. در