تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 194

نیست حالتی پیش بیاید که همه راه ها به بن بست برسد و هیچ راه کاری نتیجه ندهد. در چنین موقعیتی مربّی «از سر ناچاری و اضطرار»، تاکید می کنیم «از سر ناچاری و اضطرار» به این ابتلای متربّی تن می دهد و تسلیم آن می شود.

این جا تسلیم شدن مربّی، واقعاً از باب «عجز» و ناتوانی است. او می بیند که واقعاً نمی تواند کاری بکند و هیچ راهی برایش وجود ندارد. در این حالت تکلیفی هم نسبت به جلوگیری از گناه ندارد و باید منتظر فرصت های دیگر بنشیند. این جا نیز باید اصل حفظ ارتباط محفوظ بماند. در این حالت مربّی نمی خواهد به خودارضایی متربّی مجوز بدهد امّا مجبور است که سکوت کند. یا متربّی هم می فهمد که مربّی اش می خواهد جلوی او را بگیرد - امّا نمی تواند - یا به این امر پی نمی برد. در هر حال ارتباط محفوظ می ماند تا هم مشکلات دیگر متربّی توسط مربّی قابل حل باشد و هم مربّی بتواند در فرصت های بعدی نقش آفرینی کند.

17) آموزش مستقیم

چنان که پیش از این نیز بارها گفته ایم تربیت ارمانی بیشتر یک تربیت القا محور است نه کلام محور. البته تأکید بر این جنبه نباید ما را نسبت به فواید آموزش مستقیم غافل کند. در بستر یک فضای غالب ارزشی باید از این فرصت هم بهره گرفت و به فراگیری مستقیم ارزش ها و ضد ارزش ها توسط متربّی، بها داد. این آموزش در بستر فضای ارزشی، و به موازات صیانت، صورت می گیرد و گزاره های ارزشی را به متربّی معرفی می کند. تاثیر گذاری عمیق این آموزش، منوط به همراهی خانه و مدرسه است. بیشتر بار این آموزش را مدرسه به دوش می کشد و البته والدین آگاه نیز باید همه ی سعی خود را برای هماهنگی با آموزش های صحیح مدرسه، به کار ببندند. چنان که پیش از این رفت در همین آموزش مستقیم نیز رعایت تنوع و خلاقیت، امری است که تاثیر ارزش آموزی را صد چندان می نماید.

علامه ی خبیر مظهر رعایت همین تنوع و خلاقیت در عین آموزش مستقیم بود. تأکید او بر «آموزش مستقیم» در سه بعد موازی یکدیگر پیگیری می شد.