تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 195

بعد اوّل آموزش های مستقیم علامه در ارتباط با دانش آموزان و فارغ التحصیلان بود. کلاس های اخلاق منحصر به فرد وی، انباشته بود از آیات، روایات، حکایات و امثال و حکم مختلف که همگی برای برجسته سازی مقصود علامه به کار گرفته می شدند. به عنوان نمونه ایشان در کلاس اخلاق سوم راهنمایی (سال هفتم نظام قدیم) از ابتدا تا انتهای سال به تفسیر خطبه ی کمیل می پرداختند. این خطبه ی شریف درباره ی انسان های ارزنده و علمای ربانی است و با این جمله آغاز می شود:

اَنَّ هذِهِ القُلوبَ اَوعِیَهٌ فَخَیرُها اَوعاها

این قلب ها ظرف هایی هستند و بهترین آنها پر ظرفیت ترینشان است.

در اواخر خطبه، حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) چنین می فرمایند:

اُولئِکَ وَ اللهِ الأقَلُّونَ عَدَداً وَ الأعظَمُونَ عِندَاللهِ قَدراً (1)

به خدا سوگند آنان (انسان های برگزیده) تعدادشان اندک است امّا نزد خداوند دارای منزلتی بزرگ هستند.

مرحوم استاد در توضیح این قسمت از خطبه ای شریف می فرمود:

معلوم می شود آدم کم است.

دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر کز دیو و دد ملول ام و انسان ام آرزوست

گفتند: یافت می نشود؛ جسته ایم ما گفت: آن که یافت می نشود آن ام آرزوست

آدم کسی است که از بندگی شکم بیرون بیاید، از اسارت شهوت بیرون بیاید، بتواند خودش را فراموش کند. ملاحظه می کنید، یک فحش که به او می دهند، می خواهد سر طرف را ببرد! آیا اگر از خودش بیرون آمده بود، این طور کینه توزی می کرد؟ در مجلس که وارد می شود، سعی می کند که بالا بنشیند. آیا اگر انسان بود، بالا و پایین برایش مطرح بود؟! پیغمبر اکرم صلوات

1- نهج البلاغه، ح 147.